مشاوره فوری

سلام من دختری مجردم ۳۴ سالمه در جنوب زندگی میکنم قبلا نامزد داشتم ولی بهم خورد تا اینکه بعد ۲ سال با یکی اشنا شدم که ۳۵ سالشه مهندس برق مجرد اهل شمال در جنوب مشغول بکار هست.. وقتی با هم همصحبت شدیم گفت دوست اجتماعی باشیم چون هر دومون درد کشیدیم.. بعد کم کم بهم گفت که اونم موقعی که ۲۳ ساله بوده شکست د اشته و دختر رو بزور به کسی دادن و میگفت هنوز هم عاشق هستم و الان که ۳۵ سالش شده. من اوایل بهش یکم وابسته شدمولی اون بهم گفت من مثل نامزدت نیستم منظورش این بود که ابراز محبت نمیکنم حتی گفتم به شوخی واسم سوغاتی چی میاری اون گفت من از این خاله زنک بازیا خوشم نمیاد تا اینکه بعد ۲ سال نیم که گذشت واسم سوغاتی اورد بدون اینکه من چیزی بگم ما اخلاقمون شبیه هم اهل فیلم تیوی هستیم شوخ طبعیم شیطونیم نظرات همو قبول داریم کودک درونمون زندست حتی هردومون عاشق کارتهای تیوی هستیم عاشق طبیعت دریاییم هر دومون شعر دوست داشتین موزیکو دوست داریم هر دومون از شلوغی خوشمون نمیاد و هنوز انگار تو دوران ۱۸ سالگی سیر میکنیم منظورم اخلاقمون هست انگار که اصلا بزرگ نشدیم و همیشه خوشحالیم و دردی نداریم.. با همه این حرفا من خیلی دوسش دارم همه چیزاشو دوست دارم از ته دلم ولی تا حالا ابراز محبت نکردم که دوسش دارم یا نه میترسم غرورم بشکنه خورد بشم اونم هیچ احساسی بروز نداده ولی در حد عزیزم گلی قربونت فدات جیگری همو صدا میزنیم تا حالا تو این دوسال نیم یکبارم منو شام یا نهار نبرده بیرون فقط چند بار همو دیدیم چندین ساعت پیش هم بودیم حتی من چند بار تمام کردم رابطمونو تمام کردم ولی اون خودش باز بهم پیام میداد من واقعا دوسش دارم و نمیدونم چطوری احساسمو بگم یعنی ممکنهاین جور مردا دیگه وابسته کسی نشن حتی پشت دستش سوزونده که دیگه تو این موقعیت نباشه من باید چیکار کنم خیلی دارم اذیت میشم کمکم کنید خواهش میکنم…. رسیدن واسم مه نیست مهم اینه تو زندگی عشق باشه وقتی عشق باشه ادم همه چیزو تحمل میکنه ( یعنی ممکن که اینجور ادما باز دریچه قلبشون باز بشه و دوباره دوست داشته باشن )