اختلاف شدید مادر و پدر

با سلام خدمت شما
دوست عزیز با توجه به مواردی که مطرح کردید احساس ناراحتی و غم شما کاملا قابل درک است.
مسلما بودن زندگی در جوی که مدام در آن ناملایمتی ها رفتاری وجود داشته باشد بسیار ناراحت کننده، دردناک و توان فرسا است و شما کاملا حق دارید که احساس یاس و ناامیدی را تجربه کنید.
متاسفانه واقعیت این است که بر خلاف تصورات دوران کودکی ما، اغلب پدر و مادرها خودشان درگیر مشکلات و عدم مهارت و گره های هیجانی هستند و ممکن است مشکلات درونی زیادی داشته باشند که خواه ناخواه فرزندان آنها هم درگیر خواهند شد.
اما خبر خوب اینکه شما هیچ گاه قرار نیست محکوم به تکرار این داستان و قربانی گذشته خودتان باشید.
اگرچه گذشته ما و تجارب زندگی مان به خصوص در دوران کودکی تا حد زیادی در الگوهای رفتاری ما هم تاثیر گذار هستند اما هرگز تعیین کند نیستند و میزان این اثر هم کاملا بستگی به آگاهی و تلاش خود افراد دارد که تا چه اندازه برای ساختن یک زندگی بهتر و عدم تکرار اشتباهات گذشته و الگوهای رفتاری نادرست، مصمم بوده و خودشان را دربرابر این خواسته شان متعهد و مسئول می دانند.
مسلما این نتیجه گیری که چون پدر و مادر ما به هر دلیلی نتوانسته اند زندگی درست و رابطه اصولی و سالم با کیفیتی با یکدیگر بسازند پس کلا این امر غیر ممکن بوده و ما هم نخواهیم توانست و در کل ازدواج کار اشتباه و نادرست و غلطی است، حاصل یک خطای ذهنی به نام نتیجه گیری شتاب زده و یا تعمیم افراطی است.
ذهن ما به دلایلی تمایل دارد از اینگونه موارد نتیجه هایی دریافت کند که دارای تحریف یا خطا هستند و شاید به دلیل سطح اضطراب و نیاز به بقا این رود را دارد اما به هر حال این ما هستیم که سمت و سوی زندگی مان را تعیین می کنیم.
ساختن افکار کار ذهن ما است و درست است که ما نمی توانیم جلوی اینگونه اففکار را بگیریم اما می توانیم انتخاب کنیم که به کدامیک بهای بیشتری بدهیم و با آنها همراه شویم و کدامیک را به حال خودشان رها کنیم و به مسیر خودمان ادامه دهیم و اجازه نفوذ بیشتر یه آنها ندهیم تا مانع ما برای داشتن زندگی دلخواهمان که انتخاب واقعی ما است، نشوند.
پس همانطور که می دانید ما فقط قادر به کنترل رفتارهای خودمان هستیم و گاهی چاره ای جز پذیرش برخی از واقعیتها نداریم هر چقدر هم که دردناک و ناراحت کننده باشند* واقعیت این اس که تحت اراده و اختیار ما نیستند.
مانند همین واقعیت که ما پدر و مادر خودمان را انتخاب نمی کنیم و آنها ممکن است رفتارهای آزاردهنده و اشتباهات زیادی داشته باشند و قابل تعییر هم نخواهند بود و به دلایل مختلفی مانند عدم آگاهی، عدم مهارت کافی و یا مشکلات درونی شان، درگیر خودشان هسند و متوجه اثر نامطلوب رفتارهایشان در اطرافیان به خصوص فرزندانشان نیستند.
پس ظاهرا چاره ای نداریم جز اینکه آنها را به همین صورتی که هستند، به همراه تمام کمی و کاستی ها و خطاهایشان، بپذیریم.
با این اوصاف به نظر می رسد بهترین کار و شاید تنها راه ممکن و موثر این باشد که تمرکز خودمان را به جای خود مشکل و آنچه تحت کنترل ما نیست، بر توانایی ها و قابلیتهای خودمان و آنچه تحت کنترل ما است و در مسیر حل مساله قرار دهیم تا بتوانیم با شناسایی درست خواسته هایمان، اقدامات موثرتری انجام دهیم و با به دست آوردن احساس کنترل از این طریق، حال بهتری را تجربه کنیم و احساس رضایت بیشتری را به دست آوریم.
به عنوان مثال درست است که شما از کودکی طبق گفته های خودتان، شاهد صحنه ها و مواردی بودید که بسیار ناراحت کننده بوده و احساس ناامنی شدیدی را در شما به وجود می آورده اند اما اکنون دیگر آن کودک وابسته و ناتوان نیستید که تمام زندگی و نیازهایش بستگی به توجه و رسیدگی والدینش داشت.
اکنون خودتان می توانید به صورت مستقل تصمیم بگیرید، برای خودتان اهدافی را در جهت خواسته هایتان تعیین کنید و در آن مسیر حرکت کنید و حتی به دنبال ایجاد زندگی مستقلی برای خودتان باشید که حتما توانمندی های بالقوه در این مسیر را دارید و فقط باید بر آن تمرکز کنید و با هدف گذاری درست در این مسیر گام بردارید.
مسلما ما اگر اهداف و خواسته های نشدنی و غیرواقع بینانه ای را انتخاب کنیم، نتیجه ای جز نرسیدن و تجربه مکرر ناکامی حاصل از آن نخواهد داشت.
مانند همین که انتظار داشته باشید والدینتان اصلاح شوند و با یکدیگر بهتر رفتار کنند تا شما هم کمتر آزار ببینید.
تچربه مکرر ناکامی هم به ناامیدی، کاهش خلق شدید و افسردگی منجر خواهد شد.
پس بهتر است نخست خواسته های شدنی و واقع بینانه ای را برای اهداف و نیازهای خودتان در نظر بگیرید تا بتوانید در مسیر آن حرکت کنید.
اکنون با توجه به خلق بسیار پایینی که تجربه می کنید نیازمند دریافت کمک حرفه ای در زمینه بهبود هستید و بر همین اساس به شما توصیه می شود حتما برای دریافت کمک تخصصی و انجام بررسی و دریافت مداخلات لازم در این زمینه به یک متخصص مراجعه نمایید تا بتوانید پس از تثبیت خلق و مدیریت هیجانات منفی، اهداف زندگی و مسیر خودتان را تعیین کنید و با شناسایی موانع موجود بتوانید در مسیر خواسته ها و اهدافی که تعیین کرده اید گامهای موثری بردارید.