با سلام.من ۱۲ ساله ازدواج کردم .۲ فرزند دارم. مشکلم شوهرم هست یه ادم عصبی و کم تحمل و پرتوقع است .اگه چیزی باب میلش نباشه .یا یه چیزی بگه از من چشم نشنوه یا بچه هام شروع میکنه به دادو هوار کردن و فحش دادن همیشه باید هر چیری گفت بگم چشم وگرنه قهر میکنه توهین میکنه،داد میرنه .اگه نظرم و بدم و مخالفت کنم دیگه کارم تمومه از بس فحش میده و منو تحقیر میکنه با حرفاش جلوی بچه ها. یا تا حرفی بخوام بزنم میگه میزنم تو دهنت دندونات و میشکنم .میگه مواظب حرف زدنت باش جلو بچه ها من بزرگترتم .درصورتی‌خدا میدونه بهش بی احترامی نمیکنم جلو بچه ها . خیلی باید مواظب حرف زدنم باش.چون ازتوی حرفتی یه چی در میاره جنگ درست میکنه بعدم منو ناراحت کرد خیلی راحت .بدون عذر خواهی قهرم میکنه.یا یبار چند کیلو میوه خریدم اومد دید اینقد توهین کرد جلو بچه ها که تو بیشعوری،تو چکاره ای این همه میوه خریدی،هر چی خندیدم که دعوایی شروع نشه ،گفتم ولش کن شد، میگفت نه باید بیای جلوی بچه هت عذر خواهی کنی بگی غلط کردم .اشتباه کردم بعدم که ناراحت شدم گریه کردم میزنه زیر همه چی اون قهر میکنه .و زود از خونه میره بیرون ،یا هر بار خودش کار اشتباهی بکنه جایی ،کارشو میندازه تقصیر من و جلوی جمع شروع میکنه‌ جیغ میرنه سرم و فحش میده‌.
تا بهشم بگم از کارت ناراحتم بهم توهین کردی .معذرت خواهی کن از دلم در بیاد .میگه ناراحتی بسلامتی، برو خونه پدرت،
من کار اشتباه نمیکنم .برو خودتو عوض کن،من مشکلی ندارم.
منم کلا یه ادم ساکتی هستم بخدا ازارم به کسی نمیرسه ،دلمم نمیاد کسی رو ناراحت کنم. ولی شوهرم از بس از اوایل زندگی زده تو سرم تو مشکل داری ،من خوبم .به خودم شک کردم. اصلا حالم خوب نیست .خسته شدم ،نمیدونم چه راهی درسته،
من با همه شرایط شوهرم کنار اومدم بخاطر بچه هام جدا نشم،ولی شوهرم ازارم میده،تحملم تمام شده.زندگیم همش شده دادو توهینای شوهرم. مشاوره هم رفتم .ولی شوهرم با وجود تماس مشاور حاضر نشد بیاد گلت من مشکلی ندارم ،زنم فقط بگه چشم بمن، هر کاریم خواستم بکنم حق دخالت نداره بهشم مربوط نیست من زندگیشو گلستان میکنم ،
ولی دیگه کم اوردم دیگه فکر میکنم یه ادمم کخ مرده ،هیچی از خودم ندارم.

ممنون میشم راهنماییم کنید.