ازدواج
با سلام
حدود 7 ماه است که با همسرم عقد کردیم و بنابراین هنوز هر یک در خانه های پدری امان زندگی میکنیم
خداروشکر هر دو تحصیلکرده هستیم و به لحاظ اعتقادی و فرهنگی تناسب لازم را داریم
شوهرم یک خواهر و برادر متاهل دارد که به طور مرتب و متوسط هفته ای دوبار به خانه اشان می آیند .
به دلیل فاصله دوری که با هم داریم تنها در آخر هفته ها و اکثرا زمان های حضور خواهر یا برادر محترمشان امکان دیدن هم را داریم.
وقتی در این زمان ها از شوهرم میخواهم که برای باهم بودن به خانه ما بیاید یا در بیرون خانه وقتی را با هم سپری کنیم، چنانچه هر یک از خواهر یا برادر در این زمان ها در خانه اشان حضور داشته باشند، همسرم حضور در خانه را به باهم بودن ترجیح میدهد حتی اگر در فاصله چند روز پیش آنها را دیده باشد
در طول این مدت چندین مرتبه با این مساله مواجه شدیم که منجر به بحث و کدورت بینمان شده
این موضوع که همسرم حتی در دوره شور و حال نامزدی با خانواده خود بودن را به با من بودن ترجیح میدهد به یک مساله بزرگ تبدیل شده است
لطفا در این خصوص راهنمایی نمایید














سلام به شما دوست عزیز
احساسات و نیازهای شما قابل احترام می باشد اما دقت کنید که بهتر است از مقایسه کردن خودتان با افراد خانواده خوداری کنید چون هریک از شما در زندگی همرستان جایگاه مخصوص به خود را دارید که با دیگری قابل مقایسه نمی باشد و این مقایسه یک مقایسه اشتباه می باشد .
بهتر است شما از همراهی کردن همسرتان خوداری نکنید و سعی کنید که در احترام و بدون مقایسه خودتان نیازهایتان را بیان کنید چون احتمال اینکه بدون مقایسه بتوانید جواب مثبت دریافت کنید بیشتر می باشد به این معنا که بجای اینکه بیان کنید تو خانواده و بدون با خواهر و برادرهایت را به مت ترجیح می دهی و می توانید بیان کنید چقدر خوب است که این جمع وجود دارد و شما نیز از ان لذت می برید اما دلت کمی بودن دو نفره می خواهد تا بتوانید از همسرتان آرامش بیشتری بگیرید و..
بهتر است دلایل و علایق همسرتان را بشناسید علایق به شما کمک می کند تا بتوانید محیط جذابی ایجاد کنید که همسرتان حاضر باشد مدیریت بیشتری بر زمان خود کند تا با شما تنها باشد این علایق می تواند شامل هرچیزی باشد خرید یک کادو ، رفتن به یک رستوارن ، پختن یک غذا، یک رابطه جنسی خاص، و… و اشنایی با دیدگاهای ایشان نیز کمک می کند تا شما بتوانید واکنش بهتر و در زمان مناسب تری داشته باشید که در ان به دیدگاهای ایشان احترام گذاشته شود و به این صورت شما امکان بیان احساس بیشتری را دارید .
با سلام خدمت شما
دوست عزیز احساسات شما در این زمینه و اینکه دوست دارید وقت بیشتری را با همسرتان بگذرانید و گاهی از سوی ایشان در اولویت قرار بگیرید، کاملا قابل درک است.
اما اگر دقت داشته باشید اینکه ایشان در روزهایی که خواهر و برادرشان حضور دارند دوست دارند در کنار آنها باشند چیزی نیست که ناراحت کننده باشد، بلکه فکر و برداشت شما از این ماجرا و اینکه فکر می کنید ترجیح داده نشده اید، موضعی است که برای شما ناراحت کننده است.
اصولا رویدادها به خودی خود ناراحت کننده نیستند و گاهی اتفاقات و موقعیتهای خاص از سوی افراد مختلف ممکن است متفاوت برداشته شود و با توجه به این برداشتها، ناراحت کنند، اضطراب زا و یا خوشحال کننده باشند.
به عنوان مثال همین موقعیت و این رفتار ممکن است از سوی فردی دیگر نشانه خانواده دوستی برداشت شود و همسر وی خوشحال هم بشود چرا که با خود فکر می کند بعدها که زیر یک سقف رفتند و خانواده اصلی خودش را تشکیل داد، همین رفتار با او اتفاق خواهد افتاد و این برایش خوشایند هم خواهد بود.
بنابراین همانگونه که ملاحظه فرمودید ممکن است برداشت های خاصی از یک رفتار خاص وجود داشته باشد که همین تعبیر احساس ما را شکل می دهند.
معنای آن اصلا این نیست که احساسات ما ارزشمند نیستند.
اتفاقا احساسات آزاردهنده و ناخوشایند ما خیلی وقتها در واقع به ما هشدار می دهند که یک چیزی ممکن است سر جای خود نباشد و ما خواسته ای داریم که باید برای آن کاری بکنیم.
نکته این بود که باید اول احساسات را در درون خود بیابیم و این رفتار هم که شما اشاره کردید الزاما به همان معنایی که شما فکر کردید نیست.
بعد از آن برای عنوان ناراحتی یا خواسته خودمان به شکل موثرتری اقدام خواهیم کرد.
به این ترتیب که بجای مورد حمله قرار دادن طرف مقابلمان و قضاوت و سرزنش او (تو آنها را به من مرا می دهی، تو به من اهمیت نمیدهی و …) در ابتدا با توصیف اتفاق رخ داده، درباره فکر و احساس خودمان صحبت می کنیم و از ضمیر من استفاده می کنیم و در آخر خواسته و انتظار خودمان را بیان می کنیم.
در این صورت کمتر احتمال دارد که طرف مقابل ما در برابر حمله و محکوم شدن از سوی ما فقط از خودش دفاع کند و به جای دعوا، بستر برای گفتگو و حل مساله و همراهی و همدلی فراهم خواهد شد.
این شیوه اگر آموخته و تمرین شود در تمام موارد اختلافات و تعارضات بین فردی، خصوصا رابطه همسران، همواره کاربردی و موثر خواهد بود و از بروز هرگونه رفتار مخرب مانند توهین و سرزنش و … پیشگیری خواهد شد.