سلام دختری 34 ساله هستم حدود 10 سال پیش ازدواجی نافرجام داشتم. حدود 2 ماه پیش با آقایی 33 ساله و مجرد آشنا شدم و خیلی هم به همدیگه علاقمند شدیم و اون آقا در مورد گذشتش همه چیز رو به من گفته و اینکه با زنی مطلقه چند سالی صیغه بوده و رابطه های دیگه ای هم داشته و خانواده ای تقریبا مذهبی داره و اینطور که خودم متوجه شدم و خودش هم میگه همیشه دوست داشته فقط با یک نفر رابطه داشته باشه و تقریبا مطمئنم که به من خیانت نمی کنه ولی از زمانی که تصمیممون جدی شده من هر روز بیشتر و بیشتر از آیندم می ترسم.
من خودم دختری چادری هستم و معیارهایی که قبل از آشنایی با این آقا داشتم هیچکدوم در این آقا وجود نداره.
سیگار می کشه، نماز نمی خونه، خیلی به خانمها نگاه می کنه، به واسطه شغلش خیلی هم بددهن هست.
اما فوق العاده آدم مهربون و دوست داشتنی و انسان دوستیه، به آدمهای اطرافش با دید منفی نگاه نمی کنه و هرجا کار خیری باشه سعی می کنه انجام بده تو این مدت هم به من بدی نکرده.
اما بخاطر دو تا خصیصه بدی که در همسر سابقم وجود داشت و در این آقا هم دیدم بهش جواب منفی دادم و الان واقعا پشیمونم از یه طرف نمی تونم بدون اون زندگی کنم و از یه طرف هم نمی دونم می تونم این رفتارها رو تحمل کنم یا نه.
یکی از این رفتارها اینه که وقتی از دست من ناراحت میشه خیلی راحت چند روز قهر می کنه و یا من باید منتش رو بکشم یا خودش پشیمون میشه و برمی گرده و من از قهر کردن اصلا خاطره خوبی ندارم.
و رفتار بد دیگه ای که در اون دیدم اینه که وقتی کنار من راه میره خیلی راحت چشم تو چشم و خیره به زنهایی که نگاهش می کنن نگاه می کنه وقتی هم بهش اعتراض می کنم میگه نه این دختره پررو بود خواستم از رو ببرمش، ازش هم خواستم که این رفتار و تکرار نکنه ولی متاسفانه دوباره انجامش داده.
خواهش می کنم به من بگید با توجه به اینکه من به این رفتارها حساس هستم و پیش زمینه خوبی نسبت به این رفتارها ندارم آیا می تونم وجودش رو در این آقا تحمل کنم و در آینده به مشکلی بر نمی خوریم؟؟