افسردگی

سلام من بیست سالم هست و تقریبا دو سه سالی هست که حال روحی متغییری دارم سال اول مشکلاتی داشتم و همون سال سال کنکورم هم بود و خیلی ناراحت و غمگین بودم بعد اون دو سال دیگ پشت کنکور بودم اما خب درس نمیخوندم .دیگ اون مشکلاته قبل رو نداشتم و ازشون ناراحت نبودم اما خب اون مشکلات مشکلات دیگه ای از قبیل همین شکست تو کنکورم ایجاد کرد و احساس شکست داشتم مشکلم از این بود که نمی تونم درس بخونم کم کم احساس پوچی سراغم اومد اینک خیلی از کارا دیگ برام لذت بخش نبود الان سعی کردم بعد اون سالا شروع کنم ب درس خوندن و الان خیلی بهترم و میتونم درس بخونم اما از لحاظ روحی خوب نشدم فک میکردم شاید اگر بتونم درس بخونم حالم خوب بشه و این علائم که تو پست قبلی گفتم جدید هستن و اینک الان غمگین نیستم اما حال روحیم بشدت متغییر هستش و این احساساتی ک گاهی اوقات میان سراغم بشددددت من رو بی انگیزه میکنه و هدفی ندارم و خوابم بیشتر میشه شاید تنها کاری ک دوس دارم همینه و اشتهام کمتر و بعد این دوره انگیزم خوب میشه و هدفمند میشم و رفتار های پر ریسک رو تو همون دوره ک حالم خوب نیس دوس دارم انجام بدم ن بعدش و یک چیز اینک من اوایل همون سالا مریض شدم مشکل جسمی (گوارشی) و این هنوز باهامه و خیلی از اینم ناامید میشم و واقعا آرزومه ک خوب بشه اما وقتی تو اون دوره ام دیگ حتی خوب شدنمم برام مهم نیس هیچی برام مهم نیس. روابطم با خانوادم خوبه و دوست صمیمی هم دارم اما تو اون دوره بازم احساس تنهایی میکنم و تنهاییمو بیشتر دوس دارم یا اینک دوس دارم همه آدما اطرافم عوض شن و جدید بشن ، جنس مخالف برام جذابیت نداره و اینک اصلام دوس ندارم ازدواج کنم چون حوصله کسی بغییر خودمو ندارم و همه آدما بنظرم بد میان و وقتی حالم نرمال میشه این احساساتو ندارم