سوالتو بپرس
X

افسردگی

سلام من ۲۳سالمه و خیلی ادم جوشی و زود عصبی میشم بعد یک ثانیه پشیمون میشم از بچگی تو خونواده ای بودم ک همش دعوا بوده برای اینکه از شر اون خونه رها بشم ازدواج کردم ولی شوهرم خیلی پرو کردم چون از دعوا کردن میترسم اصلا حرفامو ناراحتیمو بهش میگم زود میبخشمش همش من کوتاه میام وفقط گریه میکنم رفتارش‌بامن‌عین بچه هاس ۳۰ روزه زایمان کردم خیلی اعصابم خرابه اصلا کسی حرف بزنه انگار رو مخمه دلم میخواد تنها باشم بچم خیلی اذیتم میکنه شوهرم تا بچه چیزیش میشه هی میگ اون شیرلعنتیت خرابه من فقط گریه میکنم از طرفی خونوادم پیشمن و همش با من کل کل دادن دارم دیونه میشم مادرشوهرم بخاطر اینکه نصف شب عصبی شدم ب بچم گفتم بیشعور باهام خیلی بد حرف زد و قهر کرد دیگ دارم دیونه میشم دلم میخواد یا خودمو بکشم یا فرار کنم

Atefeh3290:

نمایش نظرها (1)

  • با سلام خدمت شما دوست عزیز
    قابل درک می باشد که در شرایط سختی قرار دارید و شرایط روحی شما قبل از زایمان و ایجاد شرایط جدید بعد از زایمان می تواند با نشانه هایی از افسردگی و واکنش های هیجانی شدید تر همراه باشد .
    ممکن است شما افسردگی بعد از زیامان مواجهه باشید که می تواند دلایل مختلفی داشته باشد که در ادامه ذکر خواهم کرد اما در کل افسردگی پس از زایمان ناشی از ترکیب عوامل هورمونی، زیست‌محیطی، عاطفی و ژنتیکی است که برخی از آنها خارج از کنترل شما هستند. برخی از زنان ممکن است به نوعی احساس کنند که مسئول ابتلا به افسردگی پس از زایمان هستند، اما افسردگی به دلیل انجام دادن یا انجام ندادن کاری رخ نمی‌دهد. همچنین اگر در دوران بارداری افسردگی یا اضطراب داشتید یا اگر دچار گرفتگی خلق پس از زایمان بوده‌اید، ممکن است احتمال بیشتری برای افسردگی پس از زایمان داشته باشید. عوامل دیگری که به زیاد شدن احتمال افسردگی پس از زایمان کمک می‌کند شامل خستگی جسمی پس از زایمان، تلاش برای تطبیق عاطفی خودتان با مادر شدن و محرومیت از خواب و بی‌خوابی‌های مداوم است.
    داشتن 5 مورد از موارد زیر می تواند نشانه افسردگی پس از زایمان باشد با توجه به اینکه شما 30 روز از زایمانتان می گذرد و قبل از آن نیز شرایط روحی مناسبی نداشته اید :

    احساس غم و اندوه شدید، پوچی یا ناامیدی
    احساس برانگیختگی و خشم
    گریه کردن مداوم یا بیشتر وقت‌ها قرار داشتن در آستانۀ گریه
    بی‌علاقگی یا لذت نبردن از فعالیت‌ها و سرگرمی‌های معمول خود
    دشواری در به خواب رفتن در آغاز شب یا مشکل در بیدار ماندن طی روز
    از دست دادن اشتها یا خوردن بیش از حد
    احساس گناه شدید
    حس بی‌ارزش بودن زندگی
    احساس ناتوانی در کنار آمدن با مسائل
    داشتن افکار منفی در مورد خودتان
    ترس از تنها ماندن با کودکتان
    حس ترس بی‌‌دلیل و غیرقابل کنترل
    وسواس بیش از حد
    حواس‌‌پرتی
    داشتن رویاهایی در مورد آسیب دیدن کودکتان
    مشکل در تمرکز یا تصمیم‌گیری
    کناره‌گیری از دوستان و خانواده
    بی‌علاقگی به کودک
    ناتوانی در مراقبت از کودک
    احساس خستگی شدید و رخوت
    دقت کنید که بهتر است در آرامش در زمان مناسبی با همسرتان تنها صحبت کنید که فکر می کنید شرایط روحیتان مناسب نمی باشد و نیاز دارید که با روانشناس صحبت کنید و با مراجعه به روانشناس می تواند مشکلات روحی خود را بررسی کنید و در شرایط بهتر روحی در پروسه مشاوره قرار بگیرید و با همسرتان نیز صحبت شود تا درک بیشتری از شرایط فعلی شما داشته باشند تا بتوانید با یکدیگر به نتیجه و عملکرد بهتری هم در زندگی مشترک و هم نسبت به ایجاد شرایط جدید (تولد فرزند) در زندگی مشترکتان داشته باشید .
    درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
    021-22247100