خانمی 23 ساله و متاهل هستم.
خارج از ایران زندگی می کردم و به خاطر همسرم برگشتم.
۳ سال با هم دوست بودیم و ۱ ساله ازدواج کردیم. خانواده ای دارم که توی زندگی فقط به دنبال موفقیت هستند. از زندگیم راضیم اما اصلا احساس موفق و مفید بودن نمیکنم. اکثر اوقات از برگشتنم به اینجا خیلی پشیمون میشم که چرا شرایط به او خوبی رو ول کردم و به یه زندگی خیلی عادی که هر کسی میتونه داشته باشه رسیدم. هر کاری میکنم نمیت خودمو راضی کنم.
دوس دارم یه زندگی فراتر از چیزای عادی و روتین داشته باشم.
تقریبا هر روز سر اینکه اینجا اون چیزایی که دنبالشم رو به دست نمیارم با همسرم بحث دارم. من زنی هستم که نمیتونم محدودیت و زور رو بپذیرم،دنیای آزادی میخوام که فعالیتام زیر ذره بسن نباشن توش.
اما همسرم اصلا راضی به رفتن نیست. خواهرم چند ماه دیگه ویطای تحصیلی به اروپا میگیره و واقعا افسوس می خورم که من این شرایط رو چقد راحت و مفت از دست دادم و برگشتم به خونه ی اولم و دقیقا زندگی که هیچ وقت فکرش رو نمی کردم داشته باشم دارم. خواهش می کنم کمکم کنین! تا بتونم یا همسرو رو راضی کنم و حرفامو بش حالی کنم یا خودم به آرامش برسم و کاری کنم که اون زن موفقی که همیشه آرزوشو داشتم که از همه نظر استقلال داشته باشه باشم. از نظر استقلال کسی هستم که وکالت بلاعزل دارم و کسی نمیتونه جلومو بگیره،اما نمیخوام برای موفق شدن صورت مساله رو پاک کنم و همسر و زندگیمو از دست بدم.