بایپولار

۱, ما وقتی با هم ارتباطمونو شروع کردیم من اصلا متوجه این قضیه نشدم ولی دوماهه خیلی واقعا عذاب اور شده بی توجهیاشون یعنی عملا انگار نه انگار که من وجود دارم بعد یک هفته برمیگردن و انگار هیچ اتفاقی نیافتاده.لحن تندی نداره باهام دعوا نمیکنه بی احترامی اصلا فقط حوصله نداره توی این دوران اصلا حوصله نداره حتی قبل این یک ماه که من برای دوهفته ترکشون کردم وقتایی که این حالت بهشون دست میداد این بی حوصلگی و افسردگی یوهو ول نمیکرد بره چون میدونست من اذیت میشم فقط کمتر زنگ نمیزدن و فقط یکی دو تا تکست میفرستادن و شاید هفته بعدش بتونم بگم که دوباره عادی ما به روال زندگیمون ادامه میدادیم.
همش راجع به بی ارزشی زندگی اینکه چرا زنده هستیم و … صحبت میکنن ولی فکر خودکشی ندارن یعنی میدونن غلطه چون پارسال یک دفعه دست با خودکشی زدن و همونجا بود که دکتر تشخیص دوقطبی داد براشون.
۲, من ۲۳ و ایشون ۲۱
۳,من ایشون رو یک سال و نیم هستش میشناسم .این حالت افسردگی شدیییید رو واقعا ندیدم تا حالا من واقعا قبلا هیچ اطلاعی راجع به بیماری نداشتم و نمیدونستم که همچین بیماری ممکنه چقدر برای طرف مقابل ازاردهنده باشه.
۴,بله قبلا پیش سه تا دکتر رفتن و قرص گرفتن ولی بعد یک ماه دیگه مصرف نکردن چون حس کردن اثر نمیکنه و حالشون خود به خود خوب میشه یا اینکه هر دکتر نسخه دکتر قبلی رو اشتباه تلقی میکرد مثلا میگفت اینو بهت دادن اشتباس من اسامی قرص ها رو حفظ نیستم متاسفانه .
۵,الان مسئله اینجاست من تو سایت ها تجربه افرادی که با افراد دوقطبی وارد زندگی شدن رو دیدم خب درجه بندی داره ولی واقعا حتی یک نفر نگفته میشه باهاشون زندگی کرد همه جوری برخورد کردن انگار واقعا وحشتناک ترین بیماریه و راستش من خیلی ترسیدم خیلی دوسشون دارم ولی دو ماهه وضع اینجوری شده و من تنهاشون گذاشتم شاید بهتر شن ولی هر بار که ازم جویا خبر میشدن (شاید چهار بار تو این ماه گذشته) میدیدم وضع همونه و بدتر شدا بهتر نه و راجع به مشاور و روان پزشکم تصمیم گرفتن که برن ولی نمیدونم خیلی نمیتونم اعتماد کنم قبلشم بهم قول دادن !!
حالا سوال من اینجاست که واقعا هیچ راهی وجود نداره و باید تموم کنم رابطمو ؟ هیچ راهی نیست؟ از کجا میشه فهمید در چه سطحی هستن؟