بی خبری

از پاسخ سریع و درستی که دادید بسیار ممنونم
یک سوال که در مورد خودم دارم این که با وجود اینکه بنده مصمم هستم که دیگر به این رابطه برنگردم اما چرا هر وقت پای عمل به میان میرسد و با اصرار ایشان بنده همه چیز را فراموش میکنم.و ایشان هم همیشه خیلی خونسرد که انگار اتفاقی نیافتاده برخورد میکنن که برایم خوشایند نیست.
ما هر وقت که بسیار کم اتفاق افتاده است همدیگر را ملاقات میکنیم همه چیز را فراموش میکنیم و گله گزاری نمیکنیم ولی غیر آن همیشه از هم ناراحت میشویم.
ایشان هفته ای با من تماس میگیرند ولی از نظر من کافی نیست و درخواست کرده ام که بیشتر در ارتباط باشیم حتی اگر در حد یک پیامک باشد,وبنده را از حال و اوضاعشان باخبر کنند ایشان پذیرفته اند ولی عمل نمیکنند..
ان اوایل به درخواست ایشان من با مادرم درمیان گذاشتم و قراربود که در ابتدا مادرها باهم ملاقات داشته باشن ولی بجهت بیماری مادربزرگ ایشان و درگیری مادرشان این ملاقات به تعویق افتاد و بعدها از نظر مادر من دیگر قابل پیگیری نبود و مادرم خواستند که دیگر ادامه ندهم واینطور هم شد اما بعد از ارتباط مجدد من دیگر به خانواده متاسفانه اطلاع ندادم چون از ری اکشنشان میترسیدم.
برای روشن تر شدن مسیله لازم بذکر است که رابطه ما از تاریخ شکل گیری سه سال است ولی ارتباط ما پیوسته نبوده و اگر فاصله ی قطع ارتباط هم که ماها طول کشیده در نظر بگیریم خیلی کمتر از سه سال است و خب ارتباط هم بدرستی شکل نگرفته و هر دو توانستیم شناخت نسبی بهم پیدا کنیم البته ایشان بیشتر از من شناخت دارند چون من شفافتر و صادقانه تر جلو آمدم. یک مسئله دیگر اینکه ایشان دو سال از من کوچکتر هستند و در ابتدای اشنایی در مورد سنشان به من دروغ گفتند و خود را بزرگتر معرفی کردند علتش را هم از طریق رابط و معرف ما که دوست و همکلاسی ما هستند خانم محترمی در حدود سن و سال مادرمان بودند, متوجه شدند که بنده خواستگارهای کوچکتر همیشه نصیبم شده و همین مسیله باعث عدم شکل گیری ارتباط و ازدواج بوده و ایشان ترس از رد کردن در ابتدا رو علت دروغشان عنوان کردند.
یک سوال هم در مورد ایشان دارم چرا با علم به اینکه میدانستند که شرایط سنی در ازدواج ایرانی ها مسیله کم اهمیتی نیست و امکان عدم رضایت والدین طرفین وجود دارد و حالا که علاقه ای شکل گرفته گاها به سن بنده اشاره میکنن(که من فکر میکنم الان برایشان مهم است ولی بگفته خودشان برایشان مهم نیست و در انتخابشان شک ندارند..) و یک مورد دیگه در مورد ایشان که همیشه ورودی طوفانی دارند ولی به مرور زمان حس و توجه شان کم میشود و رفتاری سینوسی و بی ثبات از خودشان نشان میدهند. اگر واقعا این مسئله برایشان جدی نیست با وجود مشکلات ارتباطی که هر دو داریم چرا اصرار به برقراری مجدد دارند و چرا بعد از ان هیچ تلاشی نمیکنند؟
باتوجه به اینکه علاقه ای از سمت من شکل گرفته ولی عقل حکم میکند که به تمام مشغله فکری که برایم بوجود آمده و هم به حرفهای تکراری و بهانه های بی اساسی که می آورند پایان دهم.(الان متاسفانه مادربزرگشان فوت کردند و علت عدم پیگیری را حال نامناسب روحی مادرشان مطرح کردند که فعلا باحساب من شش ماه از فوت ایشان میگذرد.)
اما گویا واقعا تصمیم گیری قاطع در این مورد بخصوص برایم سخت شده است.
ممنون و قدردان خواهم بود که به دو سوالی که در مورد خودم و ایشان پرسیدم راهنمایی بفرمایید.
از زمانی که برای خواندن متن و پاسخگویی گذاشتید بسیار متشکرم.