با سلام و وقت بخیر و باتبریک ایام عید و ارزوی سلامتی برای تیم محترم مشاور
بنده در دانشگاه در مقطع ارشد با اقایی اشنا شدم که همکلاسی بودیم و قرار بر این شد که من کارپایان نامه ایشان را انجام دهم در این امد و شدها و صحبت ها در مورد پایان نامه و اینکه بنده در تمام پروسه اتمام پایان نامه به ایشان کمک رساندم رابطه ما را به سمتی هدایت کرد که درانتها ایشان پیشنهاد اشنایی بیشتر درمورد ازدواج را دادند. بنده کمی مذهبی هستم و به اصولی هم پایبند میباشم. رابطه ما بیشتر با تلفن و پیامک و تلگرام ادامه پیدا کرد و گاها هم حضوری دیدار میکردیم. ایشان خیلی در مورد اینده صحبت میکردند و خیلی از هدف ها ونقشه هایی برای اینده و زندگی مشترک گفتگو میکردند. من ابتدا در مورد ایشان مطمین نبودم ولی رفته رفته برایم جدی شد. برایم کمی سخت است که بنویسم اما به محض اینکه ایشان از حرف دل من مطلع شدند خیلی کمتر تماس میگرفتند و کمتر علاقه نشان دادند ما در حدود سه سال که با هم اشنا شدیم سه مرتبه از طرف من قطع رابطه کردیم و هر بار ازسمت ایشان و اصرار و معذرت خواهی بسیار و قول تغییر از طرف ایشان بنده را مجاب میکردند که برگردم.
البته الان ایشان سرباز هستند و بهانه برای کمتر ارتباط برقرار کردند دارند اما قبل از سربازی هم کار و مشغله و خانواده را بهانه عدم توجه به رابطه مان را عنوان میکردند. هر دو فارغ التحصیل مهندسی عمران هستیم و هر دو شاغل میباشیم.
در این لحظه که این پیام را برای شما ارسال میکنم حدود بیست روز و اندی است که از ایشان بیخبرم و به تماس و پیام بنده پاسخی ندادند.
بنده هم دیگر پیگیری نکردم ولی این کار ایشان برای چندمین بار و هر بار تازگی بیشتر از نظر اعصاب خردی و ناراحتی شدید برای من دارد.
ایا ارسال پیام با این مضمون که “اگر طالب قطع ارتباط هستی بهتر نیست من را هم که طرف دیگر رابطه هستم را در جریان بگذاری؟ ” نشان دهنده ضعف من هست و کار اشتباهی است یاخیر؟
از شما به جهت راهنمایی ووقتی که میگذارید صمیمانه سپاسگزاری می گردد.
نمایش نظرها (4)
سلام به شما دوست عزیز
قابل درک می باشد که این سردرگمی برای شما با احساسات ناخوشایندی هرماه می باشد اما دقت داشته باشید که برای رسمی شدن رابطه نیاز به این همه سال ارتباط نمی باشد و هردوی شما به عنوان افراد بالغ می توانید در این مسیر بر مبنای شرایط خودتان تصمیم گیری کنید .
بهتر است از پیام و تماس های پشت سرهم خوداری کنید ایشان پیام های شما را دریافت کرده اند و در این مسیر اگر شرایط ایشان نیز مناسب باشد در با شما تماس می گیرند و می توانید در شرایط بهتری در مورد این موضوع در احترام با یکدیگر صحبت کنید تا بتوانید تصمیم گیری بهتری داشته باشید .
بهتر است در کنار احترام و بدون سرزنش و به دبنال مقصر بودن از ایشان سوال کنید که هدف و برنامیشان برای ادامه مسیر چیست تا شما نیز بتوانید در این مورد تصممی گیری بهتری داشته باشید .
اگر ایشان در زمان فعلی آمادگی رسمی کردن رابطه را ندارند بهتر است که به ایشان بیان کنید که ادامه رابطه و تصمیم گیری را به آینده و زمانی که ایشان شرایط رسمی کردن رابطه را داشتند واگذاری کنید چون این مسیر می تواند برای هردوی شما با مشکلات زیادی روبرو باشد .
در کنار همه این موراد بهتر است با توجه به چندین بار کات و مشکلات در رابطه حتی در صورت تصمیم گیری برای ازدواج مشاوره پیش از ازدواج را دریافت کنید تا بتوانیم با بررسی شرایط هردوی شما در این مسیر به تصمیم گیری بهتر هردویتان کمک کنیم.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
021-22354304
از پاسخ سریع و درستی که دادید بسیار ممنونم
یک سوال که در مورد خودم دارم این که با وجود اینکه بنده مصمم هستم که دیگر به این رابطه برنگردم اما چرا هر وقت پای عمل به میان میرسد و با اصرار ایشان بنده همه چیز را فراموش میکنم.و ایشان هم همیشه خیلی خونسرد که انگار اتفاقی نیافتاده برخورد میکنن که برایم خوشایند نیست.
ما هر وقت که بسیار کم اتفاق افتاده است همدیگر را ملاقات میکنیم همه چیز را فراموش میکنیم و گله گزاری نمیکنیم ولی غیر آن همیشه از هم ناراحت میشویم.
ایشان هفته ای با من تماس میگیرند ولی از نظر من کافی نیست و درخواست کرده ام که بیشتر در ارتباط باشیم حتی اگر در حد یک پیامک باشد,وبنده را از حال و اوضاعشان باخبر کنند ایشان پذیرفته اند ولی عمل نمیکنند..
ان اوایل به درخواست ایشان من با مادرم درمیان گذاشتم و قراربود که در ابتدا مادرها باهم ملاقات داشته باشن ولی بجهت بیماری مادربزرگ ایشان و درگیری مادرشان این ملاقات به تعویق افتاد و بعدها از نظر مادر من دیگر قابل پیگیری نبود و مادرم خواستند که دیگر ادامه ندهم واینطور هم شد اما بعد از ارتباط مجدد من دیگر به خانواده متاسفانه اطلاع ندادم چون از ری اکشنشان میترسیدم.
برای روشن تر شدن مسیله لازم بذکر است که رابطه ما از تاریخ شکل گیری سه سال است ولی ارتباط ما پیوسته نبوده و اگر فاصله ی قطع ارتباط هم که ماها طول کشیده در نظر بگیریم خیلی کمتر از سه سال است و خب ارتباط هم بدرستی شکل نگرفته و هر دو توانستیم شناخت نسبی بهم پیدا کنیم البته ایشان بیشتر از من شناخت دارند چون من شفافتر و صادقانه تر جلو آمدم. یک مسئله دیگر اینکه ایشان دو سال از من کوچکتر هستند و در ابتدای اشنایی در مورد سنشان به من دروغ گفتند و خود را بزرگتر معرفی کردند علتش را هم از طریق رابط و معرف ما که دوست و همکلاسی ما هستند خانم محترمی در حدود سن و سال مادرمان بودند, متوجه شدند که بنده خواستگارهای کوچکتر همیشه نصیبم شده و همین مسیله باعث عدم شکل گیری ارتباط و ازدواج بوده و ایشان ترس از رد کردن در ابتدا رو علت دروغشان عنوان کردند.
یک سوال هم در مورد ایشان دارم چرا با علم به اینکه میدانستند که شرایط سنی در ازدواج ایرانی ها مسیله کم اهمیتی نیست و امکان عدم رضایت والدین طرفین وجود دارد و حالا که علاقه ای شکل گرفته گاها به سن بنده اشاره میکنن(که من فکر میکنم الان برایشان مهم است ولی بگفته خودشان برایشان مهم نیست و در انتخابشان شک ندارند..) و یک مورد دیگه در مورد ایشان که همیشه ورودی طوفانی دارند ولی به مرور زمان حس و توجه شان کم میشود و رفتاری سینوسی و بی ثبات از خودشان نشان میدهند. اگر واقعا این مسئله برایشان جدی نیست با وجود مشکلات ارتباطی که هر دو داریم چرا اصرار به برقراری مجدد دارند و چرا بعد از ان هیچ تلاشی نمیکنند؟
باتوجه به اینکه علاقه ای از سمت من شکل گرفته ولی عقل حکم میکند که به تمام مشغله فکری که برایم بوجود آمده و هم به حرفهای تکراری و بهانه های بی اساسی که می آورند پایان دهم.(الان متاسفانه مادربزرگشان فوت کردند و علت عدم پیگیری را حال نامناسب روحی مادرشان مطرح کردند که فعلا باحساب من شش ماه از فوت ایشان میگذرد.)
اما گویا واقعا تصمیم گیری قاطع در این مورد بخصوص برایم سخت شده است.
ممنون و قدردان خواهم بود که به دو سوالی که در مورد خودم و ایشان پرسیدم راهنمایی بفرمایید.
از زمانی که برای خواندن متن و پاسخگویی گذاشتید بسیار متشکرم.
با عرض سلام خدمت شما دوست محترم
دوست عزیز با توجه مطالبی که عنوان کردید احساس شما کاملا قابل درک است.
بیان این مطلب نه تنها اشباه و نشاندهنده ضعف شما نخواهد بود بلکه کاملا برعکس، مطرح کردن این مطلب و یا هر مطب دیگری که برای تعیین تکلیف این رابطه صورت گیرد نشان دهنده جراتمندی، پختگی شخصیت شما و عدم ترس از جدایی و اعلام آمادگی برای روبرو شدن با واقعیت و احترام به خودتان می باشد که برای نیازها، زمان و انرژی عاطفی- روانی خودتان و کلا خودتان ارزش قائل هستید و اجازه سواستفاده را نمی دهید و رابطه هایتان را با تعیین حد و مرزها ادامه خواهید داد و نه در بلاتکلیفی و سردرگمی که ناشی از عدم جراتمندی افراد در ارائه نظرات و عقاید واقعی شان است.
بنابراین بهتر است به هر نحوی که مدل خودتان است و احساس راحتی بیشتری می کنید، خیلی واضح در مورد آینده رابطه و هدف و نیتتان صحبت کنید.
افراد مسئولیت پذیر و متعهد و سالم برای اهداف و خواسته هایشان در زندی ارزش قائل هستند و خودشان را مسئول مستقیم پیگیری خواسته ها و انتظاراتشان می دانند و فعالانه برای دست یافتن به آنچه می خواهند و در مسیر داشتن زندگی دلخواهشان است تلاش می کنند.
بنابراین اگر هم سوالاتتان این بود که در این شرایط چه کاری بهتر است حتما به شما پیشنهاد داه می شد که از طریق گفتو مسئله را با ایشان مطرح نمایید و به عنوان دو انسان عاقل و بالغ که می دانند در زندگی شان چه می خواهند و احساس بلاتکلیفی ندارند، درباره اهداف و آینده رابطه تان با یکدیگر صریح و واضح و بدون ابهام صحبت کنید تا هرکسی تکلیفش را با خودش و این رابطه بداند.
البته با آگاهی از پیامدها که ممکن است ایشان هر پاسخی بدهند اما بهرحال خواسته شما تعیین تکلیف این رابطه است.
به نظر می رسد ایشان هنوز تکلیف خودشان را نمی دانند و دلیل آن هم مشخص نیست اما انچه شخص این است که در برابر تعیین تکلیفشان با شما مسئول هستند و باید در نهایت یک تصمیمی بگیرند و گرنه شما موضع خودتان را اعلام خواهید کرد که آیا حاضر به ادامه رابطه با این شرایط هستید یا خیر و در این صورت به جای موضع قربانی و منفعل، موضع یک فرد موثر و متعهد را اتخاذ کرده اید که این بهترین و سالمترین انتخاب است.
از پاسخی که دادید بسیار متشکرم نمیدانید که چقدر لازم داشتم با کسی صحبت کنم و راهنمایی بگیرم قبل از آنکه به مرحله انفجار برسم.
کمک بزرگی بمن کردید واقعا ممنونم.