تنهایی

سلام من 16 سالمه و دخترم
هیچ دوستی ندارم خیلی برای دوست پیدا کردن تلاش میکنم و حتی یه بار از همکلاسیم خواستم که با من دوست بشه و باهم بریم بیرون قبول کرد اما بعد چند مدت قطع ارتباط کرد، به هرکی میگم بیا باهم بریم بیرون نمیاد
توی خونه رابطه ی خوبی با مادرم ندارم خالمم طبقه بالا میشینه و اگه خونه بمونم خالم اعصابمو خورد میکنه و مجبور میشم یه چیزی بگم و باعث میشه مامانم ازم ناراحت بشه، بعضی وقتام حس میکنم من و اصلا درک نمیکنه و خیلی از من توقع داره دوست داره فقط به حرفش گوش کنم و جوری که میخاد رفتار کنم زیاد حرف بزنم و روحیه ی شاد و پر سروصدا داشته باشم و به مامانم استرس ندم اینو وقتی درباره ی من باخاله های دیگم صحبت کرد فهمیدم، فهمیدم واقعا نمیتونم توقع هاشو براورده کنم
حس میکنم اگه بیرون نرم خفه میشم تو خونه و از اون جایی که کسیو ندارم و هنوز خیلی جاها رو بلد نیستم میترسم برم بیرون
اما چون واقعا دوست دارم برم بیرون با خودم میگم فقط همین جوری قدم زدن راه برم و کم کم یاد بگیرم خودم سینما و پارک و اینا برم
خواستم بدونم به جز این کاری که می خوام بکنم راه دیگه ام هست