1
حساسیت شدید و زود رنجی
سلام
من ریحانه 14 سالمه.احساس تنهایی دارم کسی نیست باهاش حرف بزنم
حس میکنم دوستام خیلی ازم فاصله دارن و صمیمی ترین دستم نسبت به من بی توجه شده و سر کوچیک ترین حرف هاش خیلی ناراحت میشم.
توی خونه هم فقط شنونده هستم وقتی میخوام در و دل کنم کسی خوب به حرفام گوش نمیده و این اذیتم میکنه
کار این روزام شده یه سکوت طولانی و اشکایی که تو چشام جمع میشه
خستم ….از خودم بابت اینکه نمیتونم شاد باشم بدم میاد
کمکم کنید لطفا














سلام دوست عزیز.
حتما از وضعیتت خوشحال نیستی, خودت رو سرزنش نکن, ایراد نداره اگه الان نمیتونی شاد باشی, برای هرکسی در زندگی ممکنه چنین روزهایی باشه که نتونه خوشحال باشه و گرفته و حساس باشه. شاد نبودن با تلاش برای به شادی نرسیدن فرق داره. مسائلی که شاد بودن رو از ادم سلب کنه ممکنه دست خود ادم نباشه اما اینکه دنبال راهی باشی که با توجه به شرایط الانت, شاد باشی دست خودته.
و این رفتار شما که اومدی اینجا و درخواست کمک کردی نشون میده که قصد داری برای شاد کردن خودت و کمک به خودت قدمی برداری. پس به خودت افتخار کن.
اگه فکر میکنی کسی نیست که براش حرف بزنی, حرفات رو بنویس.
میتونی سر خودت رو با درس هم بیشتر از الان گرم کنی. و خود نمره های خوبی که از درس خوندن میگیری ممکنه حالت رو هم بهتر بکنه.
فهرستی از فعالیت هایی که به اونا علاقه داری رو تهیه کن؛ مثلا به نقاشی علاقه داری؛ خیاطی؛ سفالگری و … . بعد از بین انها اونایی که هم بیشتر بهشون علاقه داری و هم امکان انجامش رو داری رو در اولویت بذار.
اون وقت, زمانهایی که ناراحتی و احساس تنهایی میکنی برو سراغ این کارها.
وقتی که ناراحت یا عصبانی نیستی با دوستت درباره ناراحتیت ازش حرف بزن. حواست باشه که عصبانی نباشی که لحنت تند باشه. چون ممکنه خودت بیشتر اذیت بشی.
و در نهایت هم ما رو در جریان فعالیتهایت بذار.
برات ارزوی موفقیت دارم.