خانواده

با سلام خدمت شما
دوست عزیز احساس ناکامی و ناراحتی شما کاملا قابل درک است.
و البته جای تحسین دارد که پرسش خودتان را کاملا مسئولانه عنوان کردید و در خواست راهنمایی برای چگونگی رفتار خودتان داشته اید.
چرا که حتما می دانید که تنها فردی که ما می توانیم تغییر دهیم خودمان هستیم و روی رفتار هیچ کسی به جز خودمان هیچ کنترلی نداریم و خیلی از مواقع به خاطر عدم توجه به همین نکته ناکامی های زیادی را تجربه می کنیم.
خیلی متیفیم که تجربه های ناخوشایندی را پشت سر گذاشته اید و نسبت به خانواده و یا پدر و مادرتان خشم دارید.
همان طور که می دانید خشم یک احساس که تحت کنترل مستقیم ما قرار ندارد و کاملا هم طبیعی است.
اما پرخاشگری یک رفتار است که ما برای ابراز یا روبرو شدن با احساس خشم خودمان انتخاب می کنیم و کاملا تحت اراده و کنترل مستقیم خود ما قرار دارد و باید بتوانیم با خشم خودمان به شیوه موثرتری روبرو شویم تا نیازهای دیگرمان مانند روابط سالم و صمیمانه مان با اطرافیان به خطر نیفتد.
و البته مدیریت خشم یک مهارت اکتسابی است که باید آن را به دست آورد.
از سوی دیگر اگر زیاد احساس خشم و ناکای را تجربه می کنید باید کمی به مواردی که معمولا در آن خشمگین می شوید دقت کنید.
شاید باورها و انتظارات و خواسته های غیر واقع بینانه و دست نیافتنی و یا باید ها و نباید های زیادی در ذهنتان داشته باشید که نیاز به بررسی و ارزیابی مجدد داشته باشد.
به عنوان مثال برخی باورهای ناکارآکدی را طی تحقیقات و پژوهش هایی درباره افراد افسرده و مضطرب شناسایی شده است که نشان دهنده همین موضوع است.
این گونه باورها اگرچه زیبا و خوشایند هستند اما چون در عمل نشدنی هستند و در دنیای وقعی محقق نمی شوند زمینه رنجش، ناکامی و در نتیجه خشم ما را فراهم می کنند که ممکن است به وجود آن ها آگاه نباشیم.
به عنوان مثال این انتظار که همه باید من را دوست بدارند و با من خوب رفتار کنند.
و یا این که همه باید رفتار منصفانه و اخلاقی داشته باشند و در این چارچوب عمل کنند.
این گونه باید ها در واقعیت به کار ما نمی آیند چرا که همواره افراد زیادی هستند که ممکن است به هر دلیلی ا را دوست نداشته باشند یا با ما رفتار خوبی نداشته باشند.
نکته دیگر این است که همه افراد در مسیر خواسته ها و باورها و ادراک خودشان رفتار می کند و به دلیل اینکه تفاوت های فردی وجود دارد ممکن ات در کنار یکدیگر با تعارض و مشکل رو برو شوند و این مر کاملا طبیعی است.
افراد ممکن است در ورد یک موقعیت مشابه ادراک بسیار متفاوتی داشته باشند و اگر این نکت را در نظر نداشته باشیم دچار اختلاف بیشتر و سوء تفاهم شدیدتری خواهیم شد.
تنها مسیر حل اختلافا بین فردی گفتگو و صحبت کردن بدون قضاوت و سرزنش و غر زدن قهر کردن و بی توجهی و یا پرخاشگر است.
چرا که تمام این رفتارها مخرب رابطه هستند و باعث دور شدن افراد از یکدیگر و از بین رفتن صمیمت و کیفیت در رابطه می شود.
نکته دیگر این است که اگر در نظر داشته باشیم ه اطرافیان ما بیشتر به دلیل مشکلات درونی خودشان و یا عدم آگاهی و مهارت کافی در زمینه ها مختلف ممکن است رفتارهای نادرست و یا آزاردهنده و ناخوشایندی داشه باشند، ممکن است بیشتر با آن ها همدلانه روبرو شویم تا اینکه خشم به دلیل قضاوت منفی را تجربه کنیم.
بنابراین رفتارهای جایگزین رفتارهای مخربی که در بالا به آن اشاره شد همدلی و حمایت و گفتگو و مذاکره برای حل اختلافات است و هرچه احساس ارزشمندی بیشتری درون رابطه تبادل شود افراد احساس نزدیکی و صمیمیت و امنیت بیشتری را در رابطه با یکدیگر تجربه خواهند کرد و احتمال همراهی کردن و مشارکت آن ها و همچنی کیت رابطه افزایش می یابد.
نکته مهم دیگر این است که رفتار قاطعانه و جراتمندانه هم باید آموخته شود و گاهی این موضوع است که ما چون در این زمینه ضعف داریم به پرخاشگری روی می آوریم.
با توجه به این مطالب به شما توصیه می شود از طریق مراجعه به یک روانشناس یا مشاور و انجام بررسی ها و ارزیابی های لازم در این زمینه راهکارهای تخصصی را در این زمینه دریافت کنید و در صورت لازم مهارتهایی را به دست آورید و یا در مواردی توانمندی های خودتان را تقویت کنید تا بتوانید در مسیر تحقق خواسته ها و نیازهایی که دارید اقدامات موثرتری انجام دهید.