1
خسته شدم
من ۲۲ سالمه ولی پدر و مادرم هیچ استقلالی به من نمیدن . نه حق دارم تنهایی جایی برم نه حق دارم با دوستام رفت و آمد کنم حتی با این سن میترسن که من یه وقت دوست پسر بگیرم گوشیمو چک میکنن. واقعا اینا طبیعیه؟ من حق زندگی ندارم؟ گناه من چیه خب؟














سلام به شما دوست عزیز
درک مکینم که این شرایط برای شما با دشواری و محدودیت های زیادی همراه شده است اما موضوع مهم این است که شما بتوانید در احترام به آنها در مورد نیازها و احساسات خود صحبت کنید و در این مورد نگرانی و هنجارهای آنها را نیز هم بیان کنی و هم درک کنید اما خب شما میتوانید با رعایت این حدود برای بهبود مسیر زندگی خودتان گام بردارید و به نیازها و احساسات خود تا جایی که ممکن است پاسخ بدهید .
برای تغییر این شرایط نیاز به تعامل بین شما و پدر و مادر با درک متقابل می باشد بهتر است در صورت امکان با مراجعه به روانشناس در اول برای بهبود شرایط روحی و شناخت مسیر ارتباطی و رفتاری گام برداری و دوم اینکه با کمک روانشناس جلسات خانواده درمانی را نیز تجربه کنید تا بتوانیم با پدر و مادر شما نیز در این مورد صحبت کنیم.