من ۲۲ سالمه ولی پدر و مادرم هیچ استقلالی به من نمیدن . نه حق دارم تنهایی جایی برم نه حق دارم با دوستام رفت و آمد کنم حتی با این سن میترسن که من یه وقت دوست پسر بگیرم گوشیمو چک میکنن. واقعا اینا طبیعیه؟ من حق زندگی ندارم؟ گناه من چیه خب؟
- On اسفند ۲۱, ۱۴۰۰, ۱۱:۵۹ ق.ظ
...Arefeh
دسته بندی: مشاوره خانواده
خسته شدم
مطالب مرتبط
نمایش نظرها (1)
سلام به شما دوست عزیز
درک مکینم که این شرایط برای شما با دشواری و محدودیت های زیادی همراه شده است اما موضوع مهم این است که شما بتوانید در احترام به آنها در مورد نیازها و احساسات خود صحبت کنید و در این مورد نگرانی و هنجارهای آنها را نیز هم بیان کنی و هم درک کنید اما خب شما میتوانید با رعایت این حدود برای بهبود مسیر زندگی خودتان گام بردارید و به نیازها و احساسات خود تا جایی که ممکن است پاسخ بدهید .
برای تغییر این شرایط نیاز به تعامل بین شما و پدر و مادر با درک متقابل می باشد بهتر است در صورت امکان با مراجعه به روانشناس در اول برای بهبود شرایط روحی و شناخت مسیر ارتباطی و رفتاری گام برداری و دوم اینکه با کمک روانشناس جلسات خانواده درمانی را نیز تجربه کنید تا بتوانیم با پدر و مادر شما نیز در این مورد صحبت کنیم.