خوانوادگی

سلام . من دختري ٢٤ ساله هستم و محصل . يك مادر پير دارم و يك خواهر مريض كه هر دوشون نياز به كمك دارن . در حال حاضر من سرپرستي و كاراي اونها را انجام ميدم. مادرم خيلي به من إتكا كرده. متاسفانه من چهره ي دلنشيني دارم و هر جا ميرم و با هر كسي نشست و برخاست ميكنم بعد چند مدت واسه خواستگاري ميان. اوايل به راحتي همشون را جواب ميكردم و ميگفتم قصد ازدواج ندارم به دليل شرايط خانوادگيم. اما اين أواخر يك جوان سمج مدعي كه عاشق من است و دست بر دار نيست . چندين بار جواب رد دادم ولي باز هم ول كن نيست. از طرفي مادرم ديگه دوست نداره با احدالناسي ديدار داشته باشم و از هر چي خواستگار هست هم متنفر هست. مادرم بسيار حساس شده روي حركات و رفتار هاي من و هميشه بد خلقي ميكنه كه تو من و خواهرت را ميخواي ول كني و بري. الان مادرم لج كرده و همش دعوا ميكنه و از طرفي اين پسر ول كن نيست. ناگفته نماند مادرم با اين اقا پسر هم دعوا كرده و او را هم فوش داده كه دخترم را به تو نميدم.مادرم حتي وقتي دير به خانه ميايم هم كج خلقي ميكنه. از دست رفتاراش كلافه شدم از طرفي با اين جوان عاشق چه كنم؟با مادرم چه رفتاري داشته باشم؟