سلام خسته نباشید.دختری 23 ساله هستم که به تازگی ازدواج کرده ام.همسرم همسن خودم هست.هردو دانشجو و شاغل هستیم.من همسرم را خیلی دوست دارم.بیشتر از هرکسی و هرچیزی او را می خواهم.او هم مرا خیلی دوست دارد.آنقدر دوستش دارم که نمیتوانم او را با کسی تقسیم کنم.قبل از ازدواج به او گفتم هرگز صاحب فرزند نشویم و تا آخر عمر بچه نداشته باشیم.او هم قبول کرد و راستش هردویمان از بچه متنفریم.اما مشکل من اینجاست که حسادت زیادی نسبت به او دارم.حتی از این که با دوستان پسرش حرف بزند یا بیرون برود ناراحت میشوم و حسادت میکنم.وقتی با خانواده اش حرف میزند یا به آنها توجه میکند از حسادت نمیدانم چه کار کنم.حتی وقتی از یک بازیگر یا خواننده حتی اگر مرد هم باشد تعریف کند من ناراحت میشوم.البته میدانم حسادتم غیرطبیعی است و خودم رفتارم را کنترل میکنم و به او چیزی در این باره نمیگویم.ولی خودم تقریبا علت رفتارم را میدانم.من دختری کم حرف و عاشق تنهایی هستم که فقط دوست دارم با همسرم رابطه داشته باشم ولی او بسیار اجتماعی و شاد است.از اینها گذشته من از خانواده ام بسیار آزار دیده ام و آنها را فراموش کرده ام و برای همیشه کنار گذاشته ام و با آنها رابطه ای ندارم.همه کس من همسرم شده است.روی او خیلی حساس شده ام.البته حتی اگر با خانواده ام رابطه داشتم باز هم نسبت به او حسادت میکردم.البته میدانم که او اهل خیانت نیست.بسیار پاک و معتقد است.و با این که هر دختری را مجذوب خودش میکند باز هم به کسی جز من اهمیت نمیدهد.ولی من نمیدانم حسادتی که در دل دارم را چگونه باید کنترل کنم.راستش به خاطر حسادت خانه ی خانواده اش نمیروم.که مبادا ببینم همسرم با آنها گرم گفت و گوست.نمیدانم چه کار کنم.آیا رفتارم طبیعی است یا نشانه ی بیماری است؟