سلام
پسری ۱۹ ساله هستم که پدرم خیلی وقت پیش فوت شد. من موندم و چن تا برادر ابله که سر هر چیز جزیی و بی اهمیتی به من و مادرم توهین میکنن، فحش میدن، دعوا میکنن جر و بحث راه میاندازن حتی نصف شب بلند بلند داد و بیداد راه میاندازن و حتی هم دیگه رو کتک میزنن جالب تر اینکه فکر میکنن کارشون درسته و اونا عقل کل ان. ینی اصلا یه درصد هم احتمال نمیدن که شاید ۱۰۰ ررصد حق با اونا نباشه من هم که تحصیل کرده خانواده هستم هر جور که تلاش میکنم بهشون بفهمونم که کارشون غلطه نمیفهمن . کتاب روانشناسی میزارم توی اتاق که ببینن شاید جذب بشن بخونن توی کنایه باهاشون حرف میزنم متلک میگم ولی اصلا انگار که عقب افتاده هستن نمیفهمن . حتی گاهی وقتا ه دیگه تحمل ندارم (البته خیلی کم پیش میاد) با شدت و تندی البته با حرف حساب و عقل پسند و دندان شکن ، مستقیم تو روشون وا می‌ایستم و جواب شون رو میدم قبول نمیکنن و فقط میگن تو دیگه خفه شو زر نزن گوه نخور و عبارات مثل این چون واقعا جوابی ندارن ک بِدن البته بگم که سن من از شون کمتره و مساله اصلی هنینه چون برادر بزرگم هر غلطی میکنه برادر کوچک تر هیچی نمیگه و به اصلاح خودشون احترام میگیرن (البته اینو نمیگن من با شناختی که ازشون دارم میگم) ولی من که رتبه های بالایی در مسابقات شهرستان و غیره دارم اصلا نمیبینن مشکل من نادیده گرفته شدن خودم نیست مشکل من بی احترامی های اونا نسبت به من و مادرم هست و اینکه اصلا دلیلی برای این کارشون ندارن و هر وقت باهاشون مثل ادم صحبت میکنم دلیلی برای کاراشون ندارن و فقط این جور مواقع فحش میدن.شاید بگین که خودم رو تغییر بدم ولی چه طور ارزش های اخلاقی خودم رو نابود کنم و خودم رو بزنم به بیخیالی که به مادرم اینطور بی احترامی بشه؟ اینکه به کسی که دوستش داری جلو چشات بی احترامی بشه اون هم بدون هیچ دلیلی خیلی سخته