دو راهی

به نظر من احتمالا شما قبلا کسی دیگه رو دوست داشتید و حالا نمیتونید فراموش کنید و یا این انتخاب خودتون نبوده و اینکه چی براتون بهتره رو نمیدونید و نظر دیگران خیلی براتون مهمه..و هیچ وقت به این فکر نمیکنید که خودتون چی دوست دارید همین که دیگران خوششون بیاد کفایت میکنه..من فکر میکنم شما شخصی هستید که با ی تعریف اطافیانتون از چیزی سعی میکنید به خودتون بقبولونید که اون چیز حتما خوبه و به این فکر نمیکنید که خودتون چی دوست دارید…همیشه انتخاب هستش که کار و خراب میکنه اگه درست انتخاب نکنی همیشه یه جای کار میلنگه همیشه ی جای کار ایراد داره…ایراد کار شما انتخابتون بوده شما کسی رو انتخاب کردید که مورد پسند دیگران بوده و با معیار های شما مطابقت نداشته و حالا احساس میکنید که اشتباه کردید صرف اینکه همسرتون خوبه نمیشه گفت که چون خوبه و دیگران قبولش دارن منم میتونم کنار بیام…میشه با انتخابتون کنار بیاید و همینجوری یا به زور کاری کنید که دوسش داشته باشید اما بعد از مدتی خسته میشید و نمیتونید برای خودتون نقش بازی کنید و شاید پای نفر دوم ب زندگی تون باز بشه و شروع میکنید به ایراد گرفتن از نفر اول اما حقیقت چیز دیگه ایست و اون انتخاب نااگاهانه و متناسب نبودن با معیارا تونه…بشینید خوب فکر کنید تمام جوانب کارتونو بسنجید ببینید ادامه دادن کار درستیه واگه میتوتید ادامه بدید سعی کنید باهاش کنار بیاید