با آقا پسری دوست هستم رابطه ما دوستانه بود اما کم کم به سمت رابطه عاطفی رفتیم
گاها راجع به ازدواج صحبت پیش میومد
همه چیز بین ما خوبه راجع به اکثر چالش ها میتونیم صحبت کنیم اما فکر میکنم من به اندازه ای که من رو دوست داره دوسش ندارم
و مسئله ی شخصی که مطرح کردند درباره سایز(۱۲سانت) و زود انزالی بود من هیچ رابطه و تجربه ای ندارم اما از این بابت نگرانم و بنظر همین باعث دلسردی من شده
از طرف دیگه ایشون همیشه درباره درس و موضوعات مفید صحبت میکنن خیلی صحبتای فان یا خاطرات جالبی ندارن و گاها حوصلم سر میره اما صرفا چون حرفاش مفیده دوس دارم بشنوم یاد بگیرم اما لذتی نمیبرم
و خب تو مسائل درسی و علمی راهنمای خوبیه واسم
با این که محبتش رو زیاد بهم ابراز میکنه اما خیلی بلد نیست جذاب ابراز کنه خیلی خودشه هیچ ادایی در نمیاره و کاملا صادقه
از لحاظ سطح خانواده در یک رده هستیم
از لحاظ این که اهل دود و مشروب نیست هم چیزیه که من هستم و میخوام
اما باز هم من عاشقش نیستم و حس میکنم باید رابطه عاطفی رو تموم کنم و نوع رابطمون فقط دوستی باشه
آیا تصمیم درستیه؟ چطور باید باهاش مطرح کنم ؟