راهنامایی
باسلام
من خانوم ۲۶ ساله ای هستم که یکسال باهمسرم دوست بودم ۲سال عقد بودیم تاپایان سربازی بعدشم جشن عروسی گرفتیم وازجشنمون۳ماه میگذره
همسرم بخاطر اخلاقای خاص پدرشون مادرواقعی خودشون ترکش کردن وبه پدر سپردنش واما حرفایی که پشت سر ایشون میگن من قبول ندارم چون میدونم یه مادر تا کارد به استخونش نخوره بچه چندماهشو ترک نمیکنه وهمسرم بدون تحقیق ازایشون متنفره وهیچ رابطه ای بامادرخودش نداره پدرشون باپیشنهاد مادربزرگ همسرم ازدواج مجدد میکنه بخاطر همسرم وخانوم انتخابی مادربزرگ شوهرم ازخودشون بزرگتره نامادریشون به ظاهر مهربونه یه وقتایی خیلی خوبه یه وقتایی نه وبین پسرای خودش باهمسرم تفاوتای زیادی دیده میشه همسرم خیلی تندمزاجه وزود عصبی میشه وگاهی خیلی چیزا پرتاب میکنه ووقتی ناراحته همش میگه اززمان گذشته محبت مادری ندیده ..
پدرشون شدیدا تحت تاثیر نامادری هستن اما مادربزرگشون نه ازهمسرمن بیشتر حمایت میکنه .
همسرم ازکوچیکترین اتفاقی که تومنزل مامیوفته به پدر ونامادریش میگه با این حال که چندین بار بخاطر این کارش ضربه خورده وهربار میگه که دیگه اززندگیم چیزی نمیگم اما بعدازعصبانیت باز همه چیز یادش میره خودشم میدونه کارش اشتباهه ومن واقعا رنج میبرم که هراتفاقی توخونم میوفته همه اعضای خانوادش میفهمن به نظرتون باید چکار کنم که همسرم همه چیز اتفاقای زندگی مشترکمونو به خانوادش نگه ؟؟؟
تشکر ازشما
سلام به شما دوست عزیز
احساسات شما قابل احترام می باشد اما دقت کنید که امکان تغییر شرایط زندگی خانوادگی همسرتان وجود ندارد و با توجه به زمان دوستی و عقد و نامزدی شما با شناخت نسبی نسبت به شراط ایشان وارد زندگی مشترک شده اید و بهتر است از تمرکز بر اینکه مشکل از سمت کدام یک از آنها می باشد و یا پیدا کردن مقصر و… خوداری کنید چون مشکلات خانوادگی آنها ارتباطی به زندگی مشترک شما ندارد و نیاز است که مشا و همسرتان زندگی مشترک را جدا از زندگی خانوادگی بدانید و سعی کنید که حریم های خصوصی زندگی خود را حفظ کنید تا از دخالت ها وبا مشورت های درست و یا نادرست آنها روبرو نشوید .
دقت کنید که زمانی که شما و همسرتان مشکلات و مسائل زندگی مشترک را با هر فردی به اشتراک می گذارید مجوز دخالت و دادن نظر را به این افراد داده اید .
بهتر است از تمرکز بر خانواده ایشان خوداری کنید و در زمان مناسبی در مورد حریم های خصوصی زندگی مشترک و آسیب های به اشتراک گذارشتن آن با همسرتان صحبت کنید و در این مسیر بهتر است چند جلسه زوج درمانی نیز دریافت کنید تا بتوانیم به شما و همسرتان کمک کنیم تا شرایط بهتری را تجربه کنید .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۸۸۴۲۲۴۹۵
با سلام خدمت شما دوست عزیز
ظاهرا کمی آششفته و پریشان به نظر می رسید و چندین موضوع را مطرح کردید که البته احساسات شما کاملا قابل درک است.
در نهایت ظاهرا اختلاف اصلی شما با همسرتان است و خواسته و انتظارتان از ایشان این است که بتوانند خشم خودشان را به شیوه موثری مدیریت کند که به پرخاشگری منجر نشود و بعد اینکه حریم خصوصی تان را نگه دارند و هر مطلبی را با خانواده شان مطرح نکنند که این موضوع باعث ناراحتی و احساس ناامنی در شما می شود.
اگر اشاره تان به گذشته همسرتان و رابطه کینه ورزانه ایشان با مادرشان بوده است که خب مسلما اینگونه تجارب در دوران کودکی و رویکرد ما اکنون درباره آن اتفاقات می تواند در رفتار و شخصیت ما موثر باشد.
اما این تجربیات هر چقدر هم که آزاردهنده و دردناک بوده باشند نمی توانند تعیین کننده باشند.
به این معنا که قرار نیست ما تا آخر عمر مسئولیت رفتارهای نادرست و یا آزاردهنده خودمان را به گردن آن تجربه ها و افراد مسبب آن بیندازیم.
اساسا هر فردی تنها چیزی که به طور مستقیم و صد در صد روی آن کنترل دارد رفتار خودش است.
و باید مسئولیت رفتارهایمان را بر عهده بگیریم و نیازها و خواسته هایمان را به شیوه موثر و از مسیر درست آن برآورده کنیم به نحوی که مانعی برای دیگران در مسیر خواسته هایشان نشویم و باری هم بر دوش آنها قرار ندهیم.
با این وجود اختلاف نظر بین افراد و چالش و مشکلات بین فردی به هرحال وجود دارند و نمی توان آنها را حذف کرد.
اما می توان به بهترین نحو آن را مدیریت و حل کرد و توانمندی و مهارت افراد در این زمینه تعیین کننده است.
بنابراین شما هم بهتر است دغدغ ه خودتان را خیلی واضح با همسرتان مطرح کنید و خواسته و انتظارتان را هم بیان کنید و اگر چنین کاری را بدون سرزنش و قهر و ناراحتی و دعوا و تحقیر و اینگونه رفتارهای مخرب انجام داده اید و به نتیجه ای نرسیده اید، بهتر است از یک نفر سوم که متخصص است کمک حرفه ای دریافت نمایید.
بنابراین با توجه به اینکه زمان زیادی از ازدواج و آغاز زندگی مشترک شما نمی گذرد به شما توصیه می شود هر چه سریعتر پیش از آنکه رابطه شما بیش از این تخریب شود، از طریق مراجعه به یک زوج درمانگر اقدامات موثری برای حفظ زندگی مشترکتان و اتقای کیفیت رابطه تان انجام دهید.
با سلام خدمت شما
دوست عزیز ظاهرا کمی آششفته و پریشان به نظر می رسید و چندین موضوع را مطرح کردید که البته احساسات شما کاملا قابل درک است.
در نهایت ظاهرا اختلاف اصلی شما با همسرتان است و خواسته و انتظارتان از ایشان این است که بتوانند خشم خودشان را به شیوه موثری مدیریت کند که به پرخاشگری منجر نشود و بعد اینکه حریم خصوصی تان را نگه دارند و هر مطلبی را با خانواده شان مطرح نکنند که این موضوع باعث ناراحتی و احساس ناامنی در شما می شود.
اگر اشاره تان به گذشته همسرتان و رابطه کینه ورزانه ایشان با مادرشان بوده است که خب مسلما اینگونه تجارب در دوران کودکی و رویکرد ما اکنون درباره آن اتفاقات می تواند در رفتار و شخصیت ما موثر باشد.
اما این تجربیات هر چقدر هم که آزاردهنده و دردناک بوده باشند نمی توانند تعیین کننده باشند.
به این معنا که قرار نیست ما تا آخر عمر مسئولیت رفتارهای نادرست و یا آزاردهنده خودمان را به گردن آن تجربه ها و افراد مسبب آن بیندازیم.
اساسا هر فردی تنها چیزی که به طور مستقیم و صد در صد روی آن کنترل دارد رفتار خودش است.
و باید مسئولیت رفتارهایمان را بر عهده بگیریم و نیازها و خواسته هایمان را به شیوه موثر و از مسیر درست آن برآورده کنیم به نحوی که مانعی برای دیگران در مسیر خواسته هایشان نشویم و باری هم بر دوش آنها قرار ندهیم.
با این وجود اختلاف نظر بین افراد و چالش و مشکلات بین فردی به هرحال وجود دارند و نمی توان آنها را حذف کرد.
اما می توان به بهترین نحو آن را مدیریت و حل کرد و توانمندی و مهارت افراد در این زمینه تعیین کننده است.
بنابراین شما هم بهتر است دغدغ ه خودتان را خیلی واضح با همسرتان مطرح کنید و خواسته و انتظارتان را هم بیان کنید و اگر چنین کاری را بدون سرزنش و قهر و ناراحتی و دعوا و تحقیر و اینگونه رفتارهای مخرب انجام داده اید و به نتیجه ای نرسیده اید، بهتر است از یک نفر سوم که متخصص است کمک حرفه ای دریافت نمایید.
بنابراین با توجه به اینکه زمان زیادی از ازدواج و آغاز زندگی مشترک شما نمی گذرد به شما توصیه می شود هر چه سریعتر پیش از آنکه رابطه شما بیش از این تخریب شود، از طریق مراجعه به یک زوج درمانگر اقدامات موثری برای حفظ زندگی مشترکتان و اتقای کیفیت رابطه تان انجام دهید.