رفتار پدر نسبت به فرزند

لجبازی کودکان یک ساله تا دوساله

این یک مرحله طبیعی از رشدش هست.
یکی از علت لجبازی بچه ها اینه که متوجه ناتوانی جسمی خودشون میشن.
و خیلی از کارهایی که دلشون می خواد نمی تونن انجام بدن.
بنابراین حس خشم ناشی از ناتوانی رو به صورت لجبازی بروز میدن.
ضمن اینکه لجبازی یک راه جلب توجه هم هست .
و بعضی وقتا فقط برای جلب توجه بیشتر لجبازی می کنه .
و متوجه نیست که داره بقیه رو حرص میده.
اتفاقاً هرچی اطرافیان بیشتر ناراحت و عصبانی بشن و بالا و پایین بپرن.
اون بیشتر کیف می کنه و ادامه میده چون فکرمی کنه که در مرکز توجه قرار گرفته!
بنابراین بهترین راه برخورد با بچه لجباز اینه که نباید بهش امر و نهی کرد
و عباراتی مثل نکن، بخور، نخور، بده، بنداز، بکن و غیره رو با لحن تند دستوری به کار برد.
چون هیچ فایده ای نداره و فقط اعصاب خودمون رو خراب می کنه.
بچه ها خیلی زود حواسشون به چیزهای جدید جلب می شه .
و موضوع قبلی رو یادشون میره.
بهترین کار برای اینکه اون کاری که ما نمی خوایم انجام بده رو یادش بره اینه که حواسش رو به یک چیز جدید جلب کنیم. تا کار قبلی یادش بره و ادامه نده.
محبت کردن هم معجزه می کنه.
بچه هایی که ارتباط عاطفی عمیقی با مادر دارن و محبت و نوازش دریافت می کنن زودتر همکاری می کنن و دست از لجبازی می کشن.
بعضی وقتا هم چاره کار فقط بی محلی و بی اعتنایی هست.
چون بچه می خواد جلب توجه کنه و اگه به این هدفش نرسه خود به خود دست از لجبازی برمیداره.
امر و نهی کردن و دعوا کردن بیش از حد بچه های لجباز، رفتار اونها رو درست که نمیکنه هیچ
باعث درگیری مادر و فرزند و تیرگی و کدورت بین اونها هم میشه.
و همچنین باعث نهادینه شدن لجبازی در وجود کودک و ادامه یافتن این رفتار تا سنین بزرگسالی می شه.

در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۸۸۴۷۲۸۶۴