سلام پسری هستم 31 ساله و یک سال و نیمه که با خانمی 37 ساله ارتباط دارم.ایشون دختر هستن و ما ارتباط نزدیک داریم اما نه به صورت ارتباط زناشویی.مدتیه که هر دومون اخلاقمون بد شده و چند ماهه که من تصمیم به جدایی از ایشون رو دارم اما هر بار ایشون گریه و نفرین کردن و من هم از ترس از نفرین شدن، تنهایی و فشار جنسی ارتباط رو با ایشون ادامه دادم.به ایشون گفتم که قصد ازدوج ندارم و عازم اروپا هستم تا سال دیگه.
به نظرتون من چه کار کنم؟ اصلا جدا بشم ؟ اگه توصیه شما به جدایی هست به چه طریق جدابشم که ایشون اذیت نشن