سلام پسری هستم 31 ساله و یک سال و نیمه که با خانمی 37 ساله ارتباط دارم.ایشون دختر هستن و ما ارتباط نزدیک داریم اما نه به صورت ارتباط زناشویی.مدتیه که هر دومون اخلاقمون بد شده و چند ماهه که من تصمیم به جدایی از ایشون رو دارم اما هر بار ایشون گریه و نفرین کردن و من هم از ترس از نفرین شدن، تنهایی و فشار جنسی ارتباط رو با ایشون ادامه دادم.به ایشون گفتم که قصد ازدوج ندارم و عازم اروپا هستم تا سال دیگه.
به نظرتون من چه کار کنم؟ اصلا جدا بشم ؟ اگه توصیه شما به جدایی هست به چه طریق جدابشم که ایشون اذیت نشن
نمایش نظرها (3)
اگر قراره رابطه رو کات کنید پس کامل و بدون هیچ راه برگشتی کات کنید تا ایشون هم تکلیفش روشن باشه ... و خواهشا" خودتون رو به خاطر نفرین و گریه ایشون گمراه نکنید ... چون هر بار که کات میکنید و برمیگردید ضربه شدیدتری به ایشون میزنید
به هر حال وقتی کسی توانایی قبول مسئولیت رو نداره نباید با احساسات و عواطف طرف دیگه ای بازی کنه ...
ممنونم از نظرتون.مدتهاست که میخام از ایشون جدا بشم اما یکم ناتوانم در جدا شدن اما منظورتون رو از ناتوانی برای قبول مسئولیت متوجه نشدم
با سلام خدمت شما
اینکه شما نمی توانید از ایشان جدا شوید نشان دهنده ضعفی در افکار یا شخصیت شما ست که ایشان این نقطه ضعف را پیدا کرده اند و با فشار آوردن بر آن شما را همچنان به خود پایند نگهداشته اند . برای رها شدن از این وضع نیازمند کمک هستید آن قسمت از وجودتان که وقت جدایی درد می گیرد و شما را بر می گرداند باید شناخته شود و تقویت شود لذا لازم است نزد روانشناس رفته و احتمالا تست شخصیت هم بدهید تا برنقاط ضعف ذهن خودتان چیره شوید وگرنه شما می دانید که باید جدا شوید و اما هر بار به دلیل اینکه ایشان تقاط ضعفتان را تحریک می کنند بر می گردید. روانشناسان کانون مشاوران ایران در این زمنیه می توانند کمکتان کنند 22354282