سلام.من18سالمه وازسن15سالگی متاهلم.توخانواده ای کاملا خشک مذهب بزرگ شدم ولی خودم عقایدم زمین تا اسمون بااونا فرق میکرد.محدودیت های زیادی داشتم بهتربگم کاملا ازهمه چی محروم بودم.ازتحصیل ازداشتن دوست ازداشتن حتی تلفن همراه ساده.به همین خاطر بااولین خاستگارم که13سال اختلاف سنی داشت ازدواج کردم تا ازادی عمل وگفتار داشته باشم.اما الان پشیمونم.همسرم ادم بسیار خوب وفهمیده اییه ولی من نمیتونم.همش فکر جدایی توسرمه ولی به خودم میگم پشیمون میشم وفعلا بچم وغیره.چه کنم تا این فکر از سرم بیوفته