4
عاشقی
من ۱۶ سال دارنو عاشق دختری که فامیل خیلی نزدیک است شده ام،اوهم مثل من ۱۶ سال دارد،من تز وقتی که بچه بودم واقعا عاشق او بودم،از رفتار هایی که از اودیدم فکر می کنم که او هم به من علاقه دارد،خوشحال می شم راهنماییم کنید














سلام به شما امیر جان
احساسات شما قابل احترام هست اما بهتر است در کنار توجه به شرایط احساسیتان به شرایط سنی نیز توجه داشته باشید چون ممکن است اگر شرایط سنی خود را در نظر نداشته باشید با یک سری تصمیم گیری های هیجانی خود را درگیر روابطی کنید که عموما با سازندگی همراه نمی باشد .
شما در سنی قرار دارید که گرایش به جنس مخالف بیشتر می باشد و تمرکز بر رفتارهای دیگران نیز افزایش می یابد دقت کنید که این تمرکز شما ممکن است باعث شود که خیالپردزای های زیادی کنید و هر رفتار فرد مقابلتان را با بزرگنمایی و معنادهی نسبت به احساساتی که خودتان دارید برای خودتان بزرگ کنید تا بتوانید به صورت خیالی به احساسات خودتان پاسخ بدهید .
بهتر است در کنار احترام به احساسی که داری سعی کنی اجازه بدهی درسنین بالاتر و بعد از رشد اجتماعی، اقتصادی ، هیجانی ، و… اگر در آینده نیز همین احساس را تجربه کردی بر مبنای شناخت و هویت و شناخت این خانم در آن سال در مورد این احساس تصمیم گیری کنی و بتوانی یک رابطه هدفمند را تجربه کنید.
با سلام خدمت شما دوست عزیز
احساسات شما در این مورد کاملا قابل در و قابل احترام است.
عشق و علاقه و توجه به جنس مخالف از جمله مواردی هست که در آستانه بلوغ و در دوران نوجوانی بیشتر از هر زمان دیگری رخ می دهد.
خیلی خوب است که شما هم هچین هیجانی را تجربه و احساس کرده اید و اداشتن اینگونه احساسات هم کاملا طبیعی می باشد.
و همانطور که خودتان هم اشاره کردید، ممکن است ایشان هم متقابلا همچین احساسی به شما داشته باشند.
اما آیا قرار است که ما به محض تجربه این احساس اقدام خاصی انجام دهیم؟
شما هنوز در دوران نوجوانی به سر می برید و در آستانه جوانی قرار دارید.
شما هنوز مسیر بلندی را برای انتخاب سبک زندگی دلخواهتان، شغل و تحصیلات مورد علاقه تان و انتخاب و جهت گیری در زمینه هرآنچه جزوی از هویت شما محسوب می شد و اینکه چگونه انسانی می خواهید باشید، پیش رو دارید.
حتی ممکن است با گذشت زمان معیارها و ملاکهایتان در دوست داشتن افراد متفاوت شود.
بنابراین این حس دوست داشتن را صرفا تجربه کنید و نسبت به آن به عنوان یک احساس طبیعی، آگاه باشید و به خودتان فرصت دهید تا فعلا با موارد مختلف روبرو شده و با انها اشنا شوید.
قطعا فرصت زیادی برای شما در این زمینه وجود دارد و الان احتمالا اولویتهای زیادی در زندگی تان دارید که به انها پرداخته و انرژی خودتان را صرف آنها کنید.
چرا که برخی موارد در سنین خاص فرصت پیگیری دارند و اگر زمان از دست برود ممکن است قابل جبران نباشد، مانند حوزه تحصیل.
اما برخی دیگر مانند ایجاد روابط عاشقانه و دوست داشتن و ازدواج، معمولا فرصت بیشتری برای پیگیری دارند و چه بسا اگر بعد از اینکه تکلیفمان با خودمان و زندگی مان مشخصتر شود و زمان آن برسد و به صورت هدفمند و با کسب آمادگی بیشتر به سمتش برویم، لذتبخش تر و بادوامتر خواهند بود.
در حالیکه در این مقطع سنی، علی رغم جذابیت بالایی که دارد، ممکن است آنقدر چالش و اضطراب و نگرانی برای ما به وجود آورد که ما را از کارها و وظایف مهمترو ضروری ترباز دارد.
سلاممنیهدختر۱۹سالههستمو۵سالهبایهپسرهمسنخودمدر ارتباطماونواقعاعاشقمههمهجورهاینبرامثابتشدهولیپدرومادرشمشکلروانیدارنواونوبچهخودشونحسابنمیکننازبچگیاینکمبودوداشتهو الانمافسردگیگرفتههمشمیگهاگه توکنارمباشیمنحالمخوبهولیمنمیدونمپدرمشدیدابامشکلخانوادشمخالفهازدواجموناگهشدنیباشهخیلیسختهازطرفیمیترسماینمشکلروانیارثیباشهواینافسردگیهمیکیازنشونههاشباشهمننظرمرواینکهاینرابطهتمومشهولینمیدونمدرستهیانهیااصنچجوریتمومشهکهصدمهایبهشواردنشهلطفاکمکمکنین
سلام به تو ترنم جان
احساسات هردوی شما قابل احترام هست اما دقت کنید که شما ها از سن سالگی حدودا که ورودی نوجوانی می باشد وارد ارتباط شده اید بدون در نظر گرفتن شرایط سنیتان و اینکه این رابطه چه میزان زمان می برد تا به ازدواج برسد و در این سن نیز حدودا به نظر نمی رسد این آقا شرایط اجتماعی، اقتصادی ، سربازی و…. ازدواج را داشته باشند در کنار اینکه شما بیان می کنید علایم افسردگی را سالهاست دارد و خانواده ایشان نیز همین گونه می باشند بهتر است سعی کنید در کنار احترام به احساسات خود به شرایط سنی هردویتان و شرایط روحی این آقا توجه داشته باشد چون ایشان برای بهبود حالشان نیاز به مراجعه به روان درمانگر را دارند و ادامه دار بودن این رابطه تنها باعث وابستگی بیشتر هردوی شما می شود که می تواند تصمیم گیری را برایتان سخت تر کند.