عدم پذیرش مسئولیت
با سلام و عرض ادب
مدت ۳ سال است که ازدواج کردم و ۱ سال قبل از ازدواج با هم دوست بودیم . یکی از شروط همسرم برای ازدواج این بود که نمیخواست توی خونه هیچ کاری انجام بده که من نپذیرفتم و پیشنهاد دادم که کارهای خونه رو با هم تقسیم کنیم و ایشون پذیرفتن . اما هرچه داریم جلوتر میریم مشارکت ایشون در امور خانه داره کم و کمتر میشه یه این صورت که اصلا اهمیتی براشون نداره که همه جا کثیفه و تا من اقدامی نکنم برای تمیز کردن ایشون هیچ کاری انجام نمیده و عجیب برای من اینجاست که اصلا اذیت نمیشه به عنوان مثال خاک بسیار زیادی روی همه وسایل خونه هست و هیچ وقت خودش بصورت خودجوش هیچ کاری انجام نمیده – تنها مساله ای که باعث جر و بحث ما میشه همین موضوعه و سر هیچ موضوع دیگری مشکلی با هم نداریم . تنها کاری که ایشون در منزل انجام میدن پختن غذا هست اون هم هر چند روز یکبار اون هم مشخصه که دوست نداره انجام بده .
من همه راه های رو امتحان کردم : صحبت دوستانه – تند برخورد کردن و … ولی در نهایت دیدم هیچ فایده ای نداره و خودم همه کارها رو انجام میدم ولی خوب طبیعتا خیلی ناراحت میشم … آیا باید با این مساله کنار بیام و کلا توقع نداشته باشم و تحمل کنم ؟ اطفا راهنمایی کنید














با سلام خدمت شما دوست عزیز
در این مورد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم.
۱٫ هریک از شما چند سال دارید؟
۲٫ ایشان به بهداشت فردیشان رسیدگی می کنند؟
۳٫ دلیل ایشان برای مهم نبودن این مسیر زندگی و تمیزی چیست و آیا از نظر خانوادگی ایشان سبکی به این شکل دارند؟
۴٫ برنامه ایشان و شما رد طول روز چگونه می باشد؟
۵٫ معیارهای شما برای انتخاب ایشان چه ویژگی هایی بوده است؟
ممنون از پاسخ شما
۱- من ۳۴ و ایشان ۳۱ سال و هردو شاغلیم
۲- از نظر بهداشت فردی کاملا در سطح متوسط ولی این مساله هم رو به افول است
۳- از نظر خانوادگی در منزل پدری ایشان وضعیت به هیچ وجه اینگونه – ایشان هیچ وقت دلیلی برای انجام ندادن نمی آورند و هیچ وقت نمیگن من از اول گفته بودم که کارهای خانه را انجام نمیدهم .همیشه پس از اعتراض ایشان خیلی ناراحت میشن و به انجام امور با ناراحتی میپردازن و میگن من اول زندگیمون غذا هم نمیپختم ولی الان دارم میپزم میگن دارن رو خودشون ار میکنن که انجام بدن ولی من هیچ تلاشی نمیبینم .
۴- ما هردو سرکار میریم محل کارمون هم یک شرکته ولی ایشون در طبقه دیگری مشغول هستن . بعد به خانه میایم در طول مسیر با هم هستیم و عموما صحبت کاری میکنن ایشون – به خونه که میرسیم کمی استراحت و معمولا شبکه های اجتماعی چک میکنیم اگر فیلم یا سریال داشته باشیم نگاه میکنیم اگر نداشته باشیم وقت میگذرونیم تا شب بشه و بخوابیم . هر هفته شبی یکبار یا دو بار به اصرار من میریم بیرون .
۵- ما در محل کار با هم آشنا شدیم – ایشون در محل کار بشدت فرد مسئولیت پذیر – فعال و دارای روابط عمومی بالا هستن و در عین حال روابطشون رو خیلی خوب مدیریت میکنن و من احساس کردم که به عنوان یک همسر میتونم روی ایشون حساب کنم به علاوه ایشان در محل کار بسیار برنامه ریز هستن ولی هر وقت من صحبت آینده و تصمیم گیری در خصوص اهداف زندگیمون با ایشون میکنم ایشون از صحبت کردن طفره میرن و بحث رو منحرف میکنن.
۳- از نظر خانوادگی در منزل پدری ایشان وضعیت به هیچ وجه اینگونه نیست
بهتر است به صورت حضوری به روانشناس مراجعه داشته باشید تا یک مصاحبه بالینی و یک سری تست های شخصیتی انجام شود تا بتوانیم در این مسیر بهتر به شما کمک کنیم .
اینگونه سبک رفتاری م یتواند دلایل مختلفی داشته باشد که نیاز به بررسی می باشد .
بهتر است ایشان را بیشتر درگیر این مسائل کنید مثلا از ایشان بخواهید که با کمک هم یک برنامه ریزی غذایی برای طول هفته داشته باشید تا بتوانید عملکرد بهتری را تجربه کنید.
یا مثلا اگر دارید آشپزش می کنید بهتر است از ایشان بخواهید مزه غذا را چک کنند و بیان کنید که احساس می کنید ایشان در آشپزی عملکرد خوبی دارند .
سعی کنید بجای استفاده از بحث و دعوا سعی کنید که با تشویق و درگیر کردن بیشتر ایشان به این مسائل رسیدگی کنید.
اگر از نظر بهداشت فردی نیز ایشان افت دارند نیاز به بررسی دقیق تر این مشکلات می باشد مخصوصا اگر در روابط زناشویی شما و روابط اجتماعیتان نیز تاثیر مخرب داشته است.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۲۴۷۱۰۰