در انتخاب همسر ملاک اصلیم اعتقادات و تناسبات اخلاقی و فرهنگی بود و زیاد به چهره دقت نمیکردم … حتی در صورتیکه چهره شخص هییچ جذابیتی برام نداشت بخاطر ویژگی های اخلاقی خوبی که داشتن ، جلسات زیادی صحبت کردیم ولی خانواده ها به نتیجه نرسیدن …
الان حدودا ۵ ماهه کاملا یک طرفه عاشق شخصی شدم ، توی همون نگاه اول بسیااار به دلم نشستن ، با اینکه قبل اون ایشون رو دیده بودم و اون زمان هم زیاد به دلم نشسته بود ولی سعی کردم فراموش کنم و با دیدن دوباره ایشون ، دوباره ذهنم درگیر شد ، جوری که پذیرفتن خواستگار های دیگه برام سخته .. با اینکه نمیدونم این اقا حسی به من دارن یا نه بسیار ذهنم درگیرشونه و امیدی تو دلم هست کع شاید ایشون به خواستگاریم بیاد … اما اصلا از نظر منطقی نمیتونم با این مسئله که منتظر شخصی باشم که حتی از احساساتش نسبت به خودم خبر ندارم ، کنار بیام … و الکی خواستگار هامو رد کنم
با این وجود خواستگار هارو برا صحبت و دیدن قبول میکنم ولی همش ذهنم درگیر اون شخصه
میخواستم اگه میشه ، لطف کنید ، راهکاری ، چیزی بدید که این امید واهی رو از خودم دور کنم

و خب توی شرایط شخصیتی یا خانوادگی نیستم که خودم پیش قدم به خواستگاری از اقا بشم ، حتی این مسئله رو با مادر و زنداداشم مطرح کردم و خیلی سعی میکنن که کمکم کنن