سلام.من گاهی اوقات توی ذهن و افکار خودم با یه دوستی ک مثلا خیالیه صحبت میکنم..دقیقا انگار یه دوست واقعی کنارمه و هر دلخوری یاحتی ی صحبت عادیه ی روزانه رو باهاش دارم..دقیقا انگار مکالمه بصورت کاملا حقیقیه،در این حین ممکنه وسط کلاس باشم یا توجمع باشم یاحتی بیرون یا هرجای دیگه ای..این ذهنمه ک درگیره و واقعا برای من ک سال اخری هستم خیلی عذاب اوره..گاها بعضی اوقات جوری غرق فکرا میشم ک ممکنه از پشت میز مطالعم برم تو اشپزخونه و یهو ب خودم میام و میبینم که عه!من تو اشپزخونم:|…خیلی این مشکل منو کلافه کرده..در حال حاضر هم امکان مراجعه ب مشاور رو ندارم..
۲.تو ارتباط ضعیف نیستم ینی با دوستام یا خانواده خیلی خوبه رفتارم اما بعد از مدتی ندیدن خانواده یا دوستام کلا واسم افرادی میشن ک انگار ن انگار قبلا دوست یاخانوادم بودن،از بچگی اینجوری بودم و زیاد اونموقه باعث ناراحتیم نمیشد،اما الان واقعا دارم اذیت میشم. و باعث میشه خیلی کم حرف شم و کم کم به قطع رابطه باهاشون ختم بشه.جوری ک الان اصلا دوستی ندارم و اینم خیلی ازار دهندست..
.ممنون از کمکاتون…