مشاوره قبل ازدواج ۵۳
با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما
من مردی ۳۵ ساله هستم بعد از گذشت چند ماه از آشنایی با بک خانم که قراره ازدواج کنیم، با وجود خیلی از مشکلات دوره آشنایی و شناخت همدیگر و مسائلی که ذهن مارو مشغول کرده بود تصمیم گرفتیم که حضوری به یک مشاور زبده مراجعه کنیم در نهایت مشاور به ما گفت که شخصیت ما خیلی با هم متفاوته و به سختی میتونیم با هم کنار بیایم. و نظر ایشان ابن بود که صلاح شما اینه که بیخبال ازدواج بشید. حالا میخواستم ازتون بپرسم که ما دو تا خیلی همدبگه رو دوست داریم و وابسته شدیم البته بیشتر خانم به من وابسته شده در حدی که مشکلات بزرگ رو کوچک میبینه. آیا راه حلی دارید پیشنهاد بدید؟ اگه حل شدنیه راهنمایی کنید اگه حل شدنی نیست و خیلی خطرناکه بگید چجوری با مسئله کنار بیایم و از هم جدا بشیم که لطمه روحی روانی نخوریم. البته خانم بیشتر. با تشکر از شما














با سلام خدمت شما دوست عزیز
اساسا مشاوره قبل از ازدواج برای همین انجام می شود که بتوانید با استفاده از اطلاعاتی که در این جلسات از طریق انجام ارزیابی ها و بررسی ها تخصصی به دست می آورید بتوانید بهترین و مناسبترین انتخاب و تصمیم گیری را داشته باشید.
موضوع این است که دوست داشتن و احساسات اولیه خیلی نمی تواند در بلند مدت و حل تعارضات و اختلافات کمک کننده باشد.
معمولا پس از مدتی اینگونه مشکلات خودشان را تازه نشان می دهند و در بلند مدت آنقدر اصطکاک بین افراد زیاد می شود که فقط ناکامی های پی در پی را تجربه خواهند کرد.
یکی از مواردی که باعث می شود افراد دچار اشتباه در تصمیم گیری در ازدواج شوند این باور هست که عشق و دوست داشتن همه چیز را حل می کند در حالی که این فکر کاملا غیر منطقی است و عشق و دوست داشتن هرگز برای داشتن یک ازدواج موفق و با کیفیت کافی نیست.
آنچه مهم و عیین کننده است میزان هم خوانی و تناسب در ویژگی های شخصیتی، سبک رفتاری، اعتقادات و افکار و ارزش های دو نفر استو هرچه تفاوت و فاصله در این زمینه ها بیشتر باشد مشکلات و تعارضات بیشتری هم در انتظار آنها خواهد بود که در بلند مدت باعث کاهش کیفیت رابطه و فرسودگی خواهد شد.
مسئله دیگری که وجود دارد این است که تصمیم به جدا شدن هم مانند هر تصمیم دیگری هزینه های خودش را دارد.
البته با توجه به گفته های شما عمر اشنایی شما چند ماه بیشتر نیست و در این مدت حداقل وبستگی احساسی و عاطفی وجود دارد اما به هرحال دشوار است و فرصت و زمان می خواهد تا پروسه آن طی شود.
این روند ناراحت کننده و دردناک است به خصوص برای فردی که به قول شما وابسته تر است ولی راه گریزی هم از آن نیست و تنها راهش همین است که آن را پذیرفته و با آن روبرو شوید و به خودتان فرصت دهید تا مسیر آن طی شود و با این موضوع بتوانید کنار بیایید و این جدایی را پشت سر بگذارید.
می توانید به ایشان پیشنهاد دهید برای روبرویی و کنار آمدن بهتر با این موضوع از یک روانشناس یا مشاور کمک بگیرند و درر این مسیر راهنمایی های لازم را دریافت کنند.