مشاوره

با سلام خدمت شما
دوست عزیز احساس شما در این زمینه قابل درک است هرچند که درباره سن و سال خودتان توضیح ندادید اما به نظر می رسد در سنین نوجوانی قرار دارید.
بهتر است دقت داشته باشید که شما مسئول رفتارهای پدرتان نیستید و نمی توانید ایشان را تغییر دهید و ناجی هم نیستید.
شما فقط فرزند ایشان هستید و مسئولیتی هم در برابر ایشان ندارید چرا که هر کسی خودش در برابر رفتارها و انتخابهایی که می کند مسئول است.
قطعا این موضوع که ایشان ممکن است رفتار خوبی با مادرتان نداشته باشند و یا تغییر کنند بسیار ناخوشایند اس و می تواند احساس عدم امنیت ایجاد کند اما واقعیتی است که باید آن را پذیرفت.
پس بهتر است برای اینکه کمتر احساس ناکامی و خشم را تجربه کنید دست از تجسس بیشتر در این زمینه بردارید.
شما مسئول زندگی و انتخابها و سبک زندگی خودتان هستید و حتی اگر درست هم متوجه شده باشید کاری از شما ساخته نیست و نمی توانید ایشان را تغییر دهید.
پدر و مادرهای ما هم انسان هستند و بر خلاف تصور دوران کودکی ما انسانهای کامل و بدون عیبی نیستند بلکه آنها هم ممکن است اشتباه کنند و گاهی مسیری را انتخاب کنند که مورد پسند ما نیست و یا ممکن است مهارتهای لازم را در زمینه هایی نداشته باشند و یا اینکه در مواردی دارای نقطه ضعف باشند اما چه می توان کرد؟
ما فقط قدرت تغییر خودمان را داریم نه هیچ فرد دیگری.
بنابراین بهتر است والدینتان را به همین صورتی که هستند با تمام انتخابهای درست و نادرستشان بپذیرید و ببینید با توجه به تمام اینها در نهایت می خواهید چگونه فرزندی برای آنها باشید.
همچنین تمرکز خودتان را بر مسیر زنگی خودتان اهداف و خواسته های خودتان قرار دهید و به مواردی بپردازی که تحت کنترل شما است تا انرژی تان را بیهوده هدر ندهید و مدام احساس خشم و ناکامی را تجربه نکنید.
در این زمینه برای اینکه بدانید چگونه احساساتتان را بهتر مدیریت کنید می توانید به صورت حضوری یا غیر حضوری مشاوره دریافت نمایید.