سلام خسته نباشین من دختری 18 ساله هستم، حدود دو سال است با پسری ک یک سال از بنده بزرگ تر هستن در ارتباط هستم این ارتباط مجازی نبوده و رابطه جنسی هم با هم نداشتیم چون ایشون میگفتن من قصدم ازدواج هست و این روابط باید بعد ازدواج باشه و تازگی داشته باشه ایشون قبل من با دختری دوست نبودن و من هم همینطور احساس میکنم ایشون از لحاظ فکری ب بلوغ رسیدن.. بار ها نگران این مسئله شدم ک ایشون سنشون کمه و بعد از مدتی علاقه ب من رو از دست میدن و این موضوع رو با خودشونم در میون گذاشتم ایشون میگن ک من با عقل عاشق شدم یهو عاشقت نشدم ک یهو فارغ بشم.. خانواده هر دوتامون مذهبی و متعصب هستن بنابراین تصمیم گرفتیم تا ازدواج چیزی بهشون نگیم ولی ب تازگی پدر ومادر بنده از طریق دیدن عکسا متوجه این موضوع شدن پدرم فکر میکنن ایشون ب قصد برقراری رابطه جنسی با من دوست شده و قصدشون ازدواج نیست ایشون حتی ب اصرار من ب مشاوره مراجعه نمیکنن با با پسر هم صحبت نمیکنن فکر بد درموردش میکنن با اینکه من وقتی ب پسر گفتم ک خانواده من متوجه شدن گفت ک ب مادرش میگه تا با مادره من صحبت کنن ایشون شرایط شغلی ندارن الان ولی جفتمون دیپلم گرفتیم من واقعا الان نمیدونم چیکار کنم با حرفای خونوادم دارم نسبت ب ایشون سرد میشم و همش فک میکنم داره دروغ میگه یا خیانت میکنه با اینکه در طول این دو سال هیچ خطایی ندیدم از ایشون و حتی در مسائلی ک ب ضررشون بوده راست گفتن لطفا منو راهنمایی کنید من گفتم ایشون ب مادرشون نگن تا من اطلاع بدم دارم افسرده میشم و استرس مدام دارم
نمایش نظرها (2)
سلام به شما دوست عزیز
ببین عزیمز احساساتی که دارید قابل احترام هست اما شماها در اوج نوجوانی یعنی 16سالگی واردیک رابط شده اید و در مورد موضوع مهمی چون ازدواج بدون اینکه شرایط سنی ، اجتماعی و شغلی آن را داشته باشید و از نظر رشدی نیز به شرایط هویتی مناسب رسیده باشید تصمیم گیری کرده اید .
بله ممکن است این آقا براساس علاقه با شما رابطه داشته اند و حدود رابطه را نیز رعایت کرده اند و به حریم های شخصی شما وارد نشده باشند اما این به این معنا نمی باشد که شما در زمان فعلی بدون در نظر گرفتن شرایط اجتماعی مانند سربازی رفتن ایشان و یا شرایط اقتصادی و سنی وارد پروسه ازدواج شوید چون هردوی شما هنوز مسیر زیادی تا رسیدن به یک ثبات برای تصمیم گیری در مورد ازدواج دارید که در این مسیر به دلیل مسئولیت هایی که برای آقایان وجود دارد مسئولیت این آقا بیشتر می باشد .
پس بهتر است تصمیم گیری برای ازدواج بماند برای زمانی که شما و فرد مقابل در همان زمانی که خواستگاری صورت می گیرد شرایط سنی و رشدی مناسب و موقعیت شغلی شروع یک زندگی مشترک را داشته باشید چون تنها بر مبنای خیالات و به امید اینده نمی توان جلو رفت چون اتفاقاتی که در آینده رخ می دهد قابل پیش بینی نیست .
اما در مورد این فرد نمی توان بیان کرد این آقا پسر بدی هست و قصد سو استفاده از شما را دارد اما ایشان نیزمانند شما بخاطر شرایط سنی بیشتر با خیالپردازی و تصمیم گیری هیجانی پیش می رود .
بهتر است در این مسیر تصمیم گیر یدر مورد ازدواج را به آینده واگذار کنید و در آینده اگر این آقا بازهم احساسی به شما داشتند وش ما مجرد بودید می توانید از مسیر رسمی و خانوادگی برای شناخت نسبت به همان زمان و تصمیم گیری برای ازدواج اقدام کنند.
سخنانه شما متین ما از همون اولم ک قصدمون ازدواج نبود خب من شرایط سنی الان رو میگم یه پسر 19 20 ساله شرایط سنی ندارن؟ و راه حل چیه الان ما باید چیکار کنیم؟