با عرض سلام و احترام خدمت شما بنده دختری 19 ساله هستم ودارای یک خانواده 4 نفره با یک برادر کوچک هستم متاسفانه از بدو تولدم تا به الان والدینم اختلاف شدیدی دارن که این موضوع علاوه بر مشکل نقص عضو دست چپم باعث افسرگی و انزوای من شد با این‌حال من دردوران تحصیلم دانش آموز درس خوانی بودم وجزو شاگردان نمونه مدرسه بودم ولی کلاس دهم به دلایلی دچار افت تحصیلی شدم باینحال یازدهم و دوازدهم مجددا شروع به تلاش و درس خواندن کردم و علیرغم تلاش زیادم برای اولین کنکورم که کنکور 98 بود به دلیل عدم داشتن تجربه و مشاور و راهنمای خوب وتعويض متعدد مشاور حدودا 6 نفر در اولین سالرتبم 90هزار شد
برخلافِ انگیزه وتلاش باشروع خوبی که برای کنکور 99 داشتم متاسفانه مشکلاتی سر راهم قرار گرفت که موجب افت تحصیلی ام از دی ماه تا آخر اسفند ماه شد و متأسفانه دوماه آخر یعنی تیر و مرداد هم دچار ناامیدی شدم و درس نخوندم باتوجه به تلاش کمم توقع رتبه خوبی هم نداشتم و رتبه کنکور 99 ام 108 هزار شد
درحال حاضر والدینم بشدت مشکل دارن و درحال انجام کارهای دادگاه برای طلاق هستند و من در وضعیت روحی خیلی بدی قرار گرفتم دوست دارم پشت کنکور بمونم و یه باردیگه برای آرزوم تلاش کنم اما از نداشتن حامی و اینکه اواسط راه مشکلات برمن غلبه کنن خیلی میترسم
از نظر شما با توجه با شرایطم آیا صلاح هست پشت کنکور بمانم یا اینکه بهتراست ناچارا برخلافِ میل باطنیم و علاقه ام وارد یکی از رشته های تجربی دانشگاه آزاد ازجمله روانشناسی و… شوم؟از طرفی هم ترس از نداشتن آینده شغلی رشته های دانشگاه ازاد و عدم حمایت خانواده ام در آینده بشدت من رو آزار میده
عاجزانه خواهشمندم کمکم کنید