من دختری ۱۸ ساله هستم با خانواده مشکل دارم
ما تهران بودیم الان دوساله اومدیم شهرستان من اینجا هیچ دوست و تفریح و اوقات خوشی ندارم و همیشه داخل خونم مشکل من با والدینم اینه که خودشون هرمدلی دوست دارن با من حرف میزنن و رفتار میکنن و من ک جواب میدم ناراحت میشن و همیشه منت سرم میزارن که ما زیادی بهت رو دادیم و احترامتو نگه داشتیم تو اینطوری شدی ولی من فکر میکنم اونا با من خوب باشن منم از اونا یاد میگیرم نباشنم همینطور
جدای این من بچه نیستم که بخوام مثه بچه ها رفتار کنم و یا لوس باشم ولی فرق و بین گذاشتنشون بین من و برادر ۱۰ سالم کاملا مشخصه مثلا یک مدل رفتاریشون اینه که سر یک موضوع هیلی الکی و بی غرزش که من حواسم نبوده انجامش ندادم میگن تو از روی عمد انجام ندادی و بعد خیلی بد حرف میزنن طوری ک اشک منو درمیارن بعد هم باهام قهر میکنن و من تنها ک هیچ خوشی ندارمو عذاب میدن
یه چند تا مثال از مدل رفتاراشون میگم و جوابای خودمو چون فقط میخوام که به من بگین حق با پدر و مادرمه و کار من اشتباهه یا نه؟
مثلا یکاریو اشتباه داشتم انجام میدادم و مامانم گفت مثه عقب مونده ها میمونی منم در حواب گفتم مامان حرفیو ک میزنی فکر کن بفهم بعد بگو بهم گفت تو بیشعور بی ادبی
یا داشت برادرمو دعوا میکرد من گفتم حالا اشکالی نداره یهو به من گفت میشه تو خفه شی نظر ندی و در ادامش غر میزد من هم در جواب گفتم میشه با من حرف نزنی
و بعد بازهم گفت برات متاسفم خیلی بی شخصیتی
من دختر بدیم؟کار و رفتار من اشتباهه؟
نمایش نظرها (1)
سلام به شما دوست عزیز
در مورد اول اینکه خب بنا بر شرایط خانوادگی حتما دلایل مهمی برای این تغییر مکان برای پدر و مادرتان وجود داشته است و در این مسیر نیاز است که شما سعی کنید که با سازگاری بیشتری پیش بروید و روابط جدیدی را برای خودتان بسازید در کنار اینکه با توجه به امکاناتی که وجود دارد و علایق خودت در این مسیر برای زندگی روزانه برنامه ریزی داشته باشی چون بیکاری می تواند باعث فشار روحی بیشتر و تمرکز بیشتر بر رفتارهای خانواده شود .
در مورد دوم اینکه اشتباه شما و پدر و مادر این است که به دنبال مقصر می گردید خب این هیچ کمکی به بهبود ارتباط شماها نمی کند اینکه آنها از مسیر ارتباطی اشتباهی وارد می شوند و یا سبک رفتاری و صحبت کردنشان نادرست هست خب بله ممکن است شما به عنوان یک الگو از آن استفاده کنی اما شما یک خانم جوان تقریبا محسوب می شوید که می توانید سبک شخصیتی و رفتاری خودت را داشته باشی و قرار نیتس هر نوع برخوردی که دیگران با شما داشتند را به همان مدل پاسخ بدهی در این مسیر بهتر است که هریک از شماها رفتارهای خودش را اصلاح کند و در کنار اینکه مقایسه کردن خودت با هر فرد دیگری حتی برادرت هیچ کمکی به شما نمی کند و از نظر سنی و برخورد هریک از شما مسیر خودتان و ارتباط متفاوتی را با پدر و مادر و افراد دیگر می سازید .
در این مسیر در زمان مناسبی که بحثی صورت نگرفته است در احترام بهتر است با پدر و مادر صحبت کنید و بیان کنید که تلاش آنها را برای خودتان درک میکنید و برایتان قابل احترام هستند اما در مورد سبک بیانی و رفتاری که دارند می خواهید احساسات و توقعات خودتان را بیان کنید و در این موراد صحبت کنید و صحبت های آنها را نیز بشنوید در این مسیر تعاملی می توانید نتیجه گیری بهتری داشته باشید .