مشکل فردی

بله حرف شما صحیح اما مشکل اینه مادرمن خودش رومشاورمیدونه ومیگه من ازهمه عاقل ترم وهمه مادرهایی که من مثال میزنم براشون که روابط خوبی با بچشون دارن رو زیرسوال میبره و فقط کارخودش و روش تربیت نادرست خودش رو توجیه میکنه مادر من کم سن و تفاوت سنیش بامن ۱۸ساله جوری که کسی اصلا باورنمیکنه ما مادر ودختریم اماازنظرعقیده کاملا با من متفاوت ووقتی بهش میگم دوستی سالم چیزبدی نیست و نیازه به من انگ فاسدبودن میزنه و همین حرفاش جلوی برادر۱۳سالم باعث شده دیدبرادرمم نسبت بهم عوض شه شکاک شه و حتی یک بار به من گفت توفاسدی الان مشکل من اینه که مادرم بامن رفتارش محبت آمیزه و قصدصلح و دوستی مثل گذشته رو با من داره اما من رفتارم بااون سرده چون واقعاازش متنفرشدم بااینکه مادرمه اماحتی علاقه ای به دیدنش ندارم ولی اون اصرارداره رفتارش بامن مثل گذشته باشه ومن تمام بدرفتاری ها توهین ها شکنجه ها که ازکودکی تاالان داشته روکناربگذارم و عادر بشم اما من واقعادیگه نمیتونم رفتارشوتحمل کنم ایشون دلیل این کارشو این میدونه که به دلیل اختلافات زیادی که باپدرم داشته بازم طلاق نگرفته و ماروبزرگ کرده که الان من ثمرونتیجه اون باشم به دلیل تنفری که ازازدواج به دلیل ازدواج ناموفق خودش داره از من میخواد ازدواج نکنم کارکنم وتاآخرعمرم بااون باشم و به قول خودش کل دنیارو بگردیم وخوشحال باشه اون میگه من برگ برنده ی زندگی اونم ونبایدهرکاردوست دارم کنم من فقط درمقابل حرفاش سکوت میکنم چون آدمی کاملا غیرمنطقی و فکرمیکنه خیلی عاقله و کسی حق دخالت توکارش رونداره حتی خودم برای زندگی خودم من واقعاکارم شب و روز گریست واقعا مطابق گفته شمابه مشاورنیازدارم اما همونطورکه گفتم مادرم نه من میبره پیش مشاور و نه میزاره باهم بریم و من حتی آزادی بیرون رفتن ندارم واقعا اززدندگیم کلافه ام