باسلام
دختری30ساله ومجردهستم.باحضور درجمع فامیلی ویاخانوادگی قادر به برقراری ارتباط موثر باآنها نیستم وهمیشه اضطراب واسترس از کم اوردن یا مورد توهین یاتمسخر وتحقیر شدن درهنگام برخورد ویا صحبت کردن با آنها رادارم والبته هرزمان که حرفی مخالف حرف خودم به ویژه با لجبازی و اصرار طرف مقابل بشنوم سخت درخودم فرومیریزم وخودخوری میکنم واین موضوع بیشتر مراتبدیل به فردی زودرنج حساس وعصبی کرده است.درضمن زمانیکه درجمعی یا درارتباط بافردی قرار میگیرم که نمیتوانم حریف زبانش شوم به خصوص هنگامیکه مرا مسخره میکند ویا باغیض وکنایه بامن صحبت میکندوبه اصطلاح زبان دراز است ومن درمقابل اودرجواب دادن کم می اورم حسابی دیوانه میشوم وبسیار باخودم مرو میکنم که ایکاش همان لحظه یک جواب دندان شکن به اومیدادم یا کاش فلان جواب را میدادم وخلاصه کلی خودخوریهای فراوان واعصاب خوردی و ناامیدی به سراغم می آید.
ممنون میشوم اگر راهکاری درمقابله مثبت با اینجور شرایطی که درآن قرار میگیرم به من ارائه فرمایید.