1
همسر بدبین
سلام. ۴ ساله ازدواج کردیم . یه پسر ۱ ساله داریم . زندگی خوب و خوشی دارم
اما خانومم از اول زندگی بر اثر یه سؤ تفاهم کاری
با خانواده ام بده و بدبینه همش میگه خانواده شما این و اونن و رفتارش خسته ام کرده . الان چند ماهه رفت و آمدم با خونه پدرم کم شده و حتی برای رفتن به اونجا باید زمان سنج بزنم . خسته ام . زندگیم رو دوست دارم .
لطفا کمک کنید














با سلام خدمت شما دوست گرامی
دوست عزیز احساس ناراحتی و نارضایتی شما با توجه به مطالبی که عنوان کردید کاملا قابل درک است.
رفتارهای کنترل گرانه ای مانند سرزنش کردن، قضاوت کردن، برچسب زدن، غر زدن، توهین و تحقیر و قهر و بی توجهی و پرخاشگری همگی جزو رفتارهای بسیار مخربی محسوب می شوند که به مرور باعث کاهش صمیمیت و کیفیت رابطه می شوند و برای همین هم از آن ها به عنوان رفتارهای مخرب و یا رفتارهای سمی یاد می شود و به افراد توصیه می شود از این گونه رفتارها استفاده نکنند.
بنابراین با توجه به این موارد تعجبی ندارد که احساس ناخوشایندی را تجربه کنید.
در مقابل حمایت و همدلی و مشارکت و درک متقابل و گفتگو و صحبت کردن و مذاکره برای حل مشکلات و تعارضات بین فردی جزو رفتارهای موثری هستند که هم به بهبود رابطه کمک کننده هستند و هم افراد را به سمت مدیریت موثر و یت حل این گونه چالش ها هدایت می کند.
نکته بسیار مهم دیگری که در این زمینه وجود دارد این است که هیچ کسی پدر و مادر و یا اعضای خانواده خودش را انتخاب نمی کند و مسئولیت رفتارهی ان ها هم بر عهده خودشان است و نمی توان کسی را به خاطر رفتار نادرست اعضای خانواده اش مورد بازخواست و یا سرزنش قرار داد.
همچنین این واقعیت هم وجد دارد که گاهی نزدیک ترین و عزیز ترین افراد در زندگی ما رفتارهایی داشته باشند که از نظر ما نادرست و ناخو شاینند و حتی ممکن است آزار دهنده باشند و این موضوع امری اجتناب ناپذیر است.
و واقعیت دیگری که وجود دارد این است که ما کنترل رفتار هیچ فردی را به جز خودمان نداریم و هر کسی هم بر اساس افکار و باورها خواسته ها و نیازهای خودش رفتار خواهد کرد و ادراک افراد در مورد یک موضوع مشابه ممکن است با یکدیگر بسیار متفاوت باشد و این موضوع هم به دلیل تفاوت های بین فردی است و راه گریزی هم از آن نیست.
پس این انتظار که دیگران مطابق میل و خواسته ما رفتار کنند اساسا یک انتظار و خواسته غیر واقع بینانه و دست نیافتنی است که تمرکز بر آن فقط احساس ناکامی پی در پی و خشم را به دنبال خواهد داشست چرا که اصلا تحت اختیار و کنترل ما نیست که بخواهیم برای آن کاری انجام دهیم.
در این گونه موارد تنها کاری که می توانیم بکنیم پذیرش واقعیت ها است و بعد ببینیم با توجه به همین شرایط چگونه می توانیم آن ها را همان گونه که هستند بپذیریم و بتوانیم بهترین خودمان باشیم و به طور کلی ببینیم می خواهیم چگونه فرزند یا عروسی باشیم که طبق اصول و ارزش های خودمان در زندگی باشد تا در بلند مدت بتوانیم احساس رضایت و خشنودی بیشتری را تجربه کنیم.
اگرچه درباره این که تا کنون برای بهبود اوضاع شما چه اقداماتی انجام داده اید هیچ توضیحی ارائه ندادید.
اما حتما می دانید که اگر شما هم متقابلا بخواهید ایشان را مورد سرزنش قرار دهید اوضاع بدتر خواهد شد.
بهترین و شاید تنها مسیر موثر این است که در فرصت مناسبی درباره این موضوع به گفتگو بپردازید و هر یک از شما درباره افکار و احساساتش به صورت واضح و صادقانه دربره این موضوع صحبت کند و در نهایت خواسته ها و انتظاراتش را مطرح کند و سپس با توجه به ادراک هر یک از شما دو نفر و و با در نظر داشتن احساسات دوسویه گزینه های مختلف را برای حل یا مدیریت این موضوع مورد بررسی قرار دهید تا در نهایت بتوانید بر سر یک گزینه ای که تا حدودی مورد رضایت هر دو نفر شما باشد و نظر و خپواسته هر دو در آن به نوعی لحاظ شده باشد توافق کرده و همان را انجام دهید و همچنین توافق کنید که دیگر درباره این موضوع ناراحت کننده بحث نکنید چرا که تغییر شرایط اصلا دست شما نیست و شما نمی توانید آن ها را تغییر دهید و با این کار فقط اوقات خودتان را تلخ و رابطه بین خودتان را خراب می کنید در حالی که انرژی شما باید صرف بهبود رابطه و تمرکز بر رابطه خودتان باشد چرا که شما یکدیگر را انتخاب کرده اید و هر کدام نسبت به کیفیت رابطه مسئولیت و تعهد دارید.
با توجه به این که این سبک گفتگو یک مهارت اکتسابی است تا به درستی و طبق اصول پیش برود و بتواند راه گشا و نتیجه بخش باشد، به شما توصیه می شود اگر در انجام آن ناموفق بودید و به هر دلیلی اوضاع خوب پیش نرفت و به نتیجه مطلوب نرسیدید حتما به یک زوج درمانگر مراجعه کنید تا بتوانید این موضوع مهم را جدی تر بررسی کنید و در این زمینه کمک حرفه ای و تخصصی دریافت کنید تا بتوانید در این راستا گام های موثر لازم را بردارید.