کلاخانواده من یه جوریه ابرازاحساسات نمیکنه مثلامن دست مامانمو ببوسم چشاش پراشک میشه پدرم توعیدنوروزوعیدفطرومواقع یهویی بهمون دست میده خودشم خیلی ساکته اصلاتوخونه حرف نمیزنه نظرشونمیگه دلش میخوادبریم خونه عموم ولی هیچی نمیگه تاماخودمون بگیم مهمون میاداصلاااحرف نمیزنه اگه مهمون چیزی پرسیدفقط جوابشومیده ولی وقتی بریم خونه فامیلای پدرم اون موقع شادمیشه حرف میزنه کلاتغییرمیکنه پدرم به من نمیگه دخترم اسمموتوخونه صدامیکنه ولی اگه مثلابرن مسافرت ویاخونه عمووعمه هام که توشهردیگس من ازخونه زنگ بزنم بهم سلام دخترم چطوری چیکارمیکنی درحالیکه درمواقع دیگه اصلااینجوری حرف نمیزنه وازهمه مهم ترباسفیدشدن موهاش داره روحیه شوازدست میده هربارکه ریششواصلاح میکنه قسمت های سفیدشوبیشترمیزنه جلوی آیینه دیدم ابروی سفیدشومیکندبه برادرمم خیلی وابستس وقرارکاربرادرموبدن شهردیگه نمیدونم چی کارمیکنه اصلاهم اجتماعی نیست میترسم افسردگی بگیره چی کارکنم؟چه جوری باهاش رفتارکنم؟
- On تیر ۱۵, ۱۴۰۰, ۸:۲۳ ب.ظ
ensan
دسته بندی: مشاوره خانواده
پدردرونگرا
((.))برچسب:
مطالب مرتبط
نمایش نظرها (1)
سلام به شما دوست عزیز
نگرانی شما برای پدرتان قابل احترام می باشد اما در هرصورت سبک شخصتیی هر فردی متفاوت از دیگری می باشد و در این مسیر نیاز است که شما به این سبک رفتاری و شخصیتی پدر احترام بگذارید و در احترام برخورد کنید .
اینکه ایشان نمی توانند احساسات خود را بیان کنند به این معنا نیست که شما نیز مسیر ایشان را طی کنید بلکه بهتر است که شما از دامنه کلمات بیشتری برای بیان مستقیم احساسات استفاده کنید تا به ایشان نیز اگر دوست داشتند فرصت بیان این احساسات را بدهید .
در هرصورت ایشان ممکن است کنار افرادی احساس راحتی و اعتماد به نفس بیشتری کنند و عملکرد بهتری داشته باشند و خب نیاز است که شما به این موضوع احترام بگذارید و شرایط اینگونه روابط را ایجاد کنید .
در این مسیر خب با وارد شدن به دوران میانسالی و پیری ممکن است که فرد احساسات ناخوشایندی را نیز تجربه کند و با پروسه افت عملکرد و یا افت شرایط بدنی واکنش نشان بدهد اما اگر بتواند با دستاوردهای خود روبرو شود می تواند این مسیر را بهتر طی کند.
در این مسیر همراهی و احترام به ایشان و بیان احساسات و اینکه محبت و تلاش ایشان در مسیر زندگی برای شماها کارساز بوده است می تواند به ایشان در طی کردن این روند کمک زیادی کند.
در هرصورت هریک از شما در کنار احترام به خانواده نیاز است که مسیر رشدی خود را طی کنید و در این مسیر برادر شما نیز می تواند این مسیر را طی کند و اتفاقا فرصتی می باشد که اگر وابستگی افراطی وجود دارد در شرایط بهتری قرار گیرد و هریک از آنها بتوانند مسیر رشدی خود را دنبال کنند.