سلام ، دختری بود که 3 سال می خواستمش بعد از اینکه وضع مالی خوبی پیدا کردم و یک خانه خوب خریدم و یک کار با درامد خوب و به طور رسمی یعنی استخدام رسمی پیدا کردم ، به خواستگاری او رفتم من 24 سالمه و کارشناس حقوق هستم و طرف مقابل 18 ساله است و دانشجوی دانشگاه الزهرا (س) و هر دو از خانواده مذهبی که از حدود همین 3 سال پیش آشنایی اجمالی با هم پیدا کردیم البته خانواده ها همدیگر رو تا حدودی می شناختن ، ما هم رو صداقت و اطمینان جلو رفتیم و عشق خود را ابراز کردیم و از گفتن دوست دارم در روزهای بعد از خواستگاری دریغ نکردم و دختر هم به همین شکل ابراز علاقه کرد او می گفت فکر نمی کردم انقدر زود ازدواج کنم و از زود ازدواج کردن دیگران متعجب میشدم او در 2 روز اول یکی دو بار گفت نمیشه منصرف شوی گفتم چرا چنین می گویی آیا چیزی هست که من ندارم خانه و کار خوب درامد خوب و اخلاق رمانتیک برای شروع کافی نیست گفتم جونم رو برات میدم او که به نظر قانع شده بود در ارتباطات تلفنی بعدی گفت تو نفسمی و همه عمرم رو به پات میدم و تو بهترین کسی هستی که انتخاب کردم ، گذشت بعد از یک هفته ، قبل از بریدن خرج به دلیل اعتماد خانواده ها رفتیم آزمایش نتیجه خوب شد و قرار شد بریم صیغه محرمیت بخوانیم ولی چون 40 روز پیش مادر بزرگ دختر فوت کرده بود می خواستن کسی نفهمه من پیشنهاد دادم (به دلیل احاطه ای که به فقه دارم) دوست روحانی ام تلفنی صیغه محرمیت بخواند و اختلاف نظر پیش آمد در حالی که من گفتم باز هرچی بزرگتر ها بگن دختر فشار می آورد اگر کسی نیست صیغه را بخواند به پدر مبگویم برویم و من هم که از این حرف خوشم نمی آمد به خانواده ها بیشتر فشار آوردم تا اینکه دختر گفت چون با خانواده من این طور صحبت کردی ناراحت شدم و دیگه تو رو نمی خوام گفتم این اختلاف نظرها طبیعیه چیزی نشده که ولی او مثل اینکه دنبال همین بهانه بود تا ترکم کنه.